La Bottine Souriante — Chanson de Mathurin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chanson de Mathurin" van La Bottine Souriante.
Songteksten
Il y avait sur la mer farouche
Un navire de quinze matelots
Qui manquèrent de provisions de bouche
Et se perdirent sous les flots.
S’ayant tirés en loterie
Ils se mangèrent mutuellement
C’est Mathurin qui a bien vigie
Qui resta le dernier vivant.
De son quatorzième camarade
Ayant terminé le repas
Se sentit l’estomac malade
Car les autres ne passaient pas.
Quand Mathurin revint en France
Au nom de ses quatorze amis
Il s’en vint leur montrer sa panse
Disant v’la l’tombeau d’vos maris.
À ce moment, les quatorze commères
D’vant Mathurin tombent à genoux
En versant des larmes amères
Sur le tombeau de leurs époux
Il se fit tatouer sur le ventre
Au nom de ces quatorze malheureux
Une inscription portant au centre
Ces mots touchants «Priez pour eux».
Une des veuves nommée Catherine
En signe de l'époux regretté
Dessina à l’encre de Chine
Un mausolée de l’autre côté.
Devant la vénérée bedaine
Elles apportent des pots de fleurs
Du romarin, de la verveine
Aussi des petits pois de senteur.
Depuis ce temps Mathurin vit fort sage
Mais ce qui l’embête, c’est pour montrer
La tombe où dort tout l'équipage
Sans cesse il faut se déculotter.
(Merci à Philippe pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Er was op de woeste zee
Een schip van vijftien matrozen
Die geen mondbeademing had
En verdwaalde onder de golven.
Hij heeft een loterij gewonnen.
Ze aten elkaar op.
Mathurin kijkt.
Die de laatste in leven bleven.
Van zijn veertiende kameraad
Na het eten
Ziek gevoel maag
Omdat de anderen niet zijn geslaagd.
Toen Mathurin terugkeerde naar Frankrijk
Namens zijn veertien vrienden
Hij kwam om zijn buik te laten zien.
Je zegt V ' La Het graf van je man.
Op dit moment, de veertien roddels
D ' avant Mathurin valt op zijn knieën
Gieten van bittere tranen
Op het graf van hun echtgenotes
Hij heeft een tatoeage op zijn buik.
In naam van deze veertien ongelukkige
Een opschrift met het midden
Deze ontroerende woorden "Bid voor hen".
Een van de weduwen genaamd Catherine
Als teken van de overleden echtgenoot
Getekend met inkt uit China
Een mausoleum aan de andere kant.
Voor de vereerde bedaïne
Ze brengen bloempotten
Rozemarijn, verbena
Ook erwten van geur.
Sinds die tijd leeft Mathurin sterk wijs
Maar wat hem dwars zit is om te laten zien
Het graf waar de hele bemanning slaapt
Het is keer op keer en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw.
(Dank aan Philippe voor deze woorden)