Kyo — L'équilibre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'équilibre" van Kyo.
Songteksten
La première nuit on s’emboîte et puis transpirant on se décolle
Dos à dos comme une longue caresse qui lentement se dérobe
Le millième nous suffoque, besoin d’air et besoin d’espace
Nos pieds persistent puisqu’ils se touchent puis l’on s'évite puisqu’on se lace
On rêve d’un goût inconnu dans la bouche
La nostalgie ne fait plus effet, c’est une pilule qui nous étouffe
Puis il y a cette femme qui tourne autour, qui fait sa danse qui sème le doute
Et qui l’arrose de ses sourires, mon dieu que la sensation est douce
L'équilibre fragile
Quand on navigue entre les rives
Je commence, tu termines
L’orage nous tient immobiles
Elle appuie là où ça fait mal, jusqu'à ce que je craque
Jusqu'à ce que mes valeurs s’effondrent et que je passe à l’acte
Alors qu’elle me ment, tout explose, il y aura l’avant et l’après
Comme une dose d’adrénaline sulfureusement injectée
Puis je rentre tous les soirs, chaque fois un peu plus tard
Avant chaque baiser c’est la douche, pour se dire bonjour et bonsoir
J’ai l’impression de devenir fou c’est l’arythmie dans le myocarde
Est-ce que je perds pied, est-ce que c’est bien la fin de notre histoire
Cette nuit tu n’as pas dormi, je t’ai retrouvée dans le noir
Les yeux gonflés par le mépris, par la tristesse et par la rage
La voix cassée par les larmes, tu veux connaitre tous les détails
Où? quand? comment? ce qu’elle a de plus que toi
Comme l’enfant désemparé, j’essaye de te prendre dans mes bras
Mais la porte claque, ma vie vient juste de voler en éclats
Et le silence me tabasse quand je n’entends plus ta voix
J’essaye de prendre la mesure de l'étendue des dégâts, mais c’est trop tard
On me dit que tu vas bien et que tu as refait ta vie
Qu’il n’est pas du tout comme moi, qu’il ne te fera jamais souffrir
Mais moi je ne vais pas bien, moi je n’ai pas refait ma vie
Je me retrouve juste comme un con dans une mauvaise comédie romantique
A écouter nos chansons, regarder nos vieux films
Jusqu'à connaître par coeur les premières lettres qu’on s’est écrites
Mais comme l’amour est trop fort, il ne veut pas qu’on se défile
Et je te retrouve devant ma porte avec tes deux petites valises
Et la première nuit on s’emboîte et puis transpirant on se décolle
Dos à dos comme une longue caresse qui lentement se dérobe
La lumière nous suffoque, besoin d’air et besoin d’espace
Et j’ai l’impression que chaque soir, c’est toi qui rentres un peu plus tard
Songtekstvertaling
De eerste nacht dat we bij elkaar passen en dan zweten we vertrekken
Rug aan rug als een lange streling die langzaam wegglijdt
De duizendste verstikt ons, heeft lucht nodig en heeft ruimte nodig.
Onze voeten blijven bestaan sinds ze elkaar aanraken. dan vermijden we elkaar sinds we kant zijn.
We dromen van een onbekende smaak in de mond
Nostalgie werkt niet meer, het is een pil die ons verstikt.
Dan is er een vrouw die zich omdraait, die haar dans doet die twijfel zaait
En wie besprenkelt hem met zijn glimlach, Mijn God het gevoel is zoet
Het fragiele evenwicht
Bij het zeilen tussen de kusten
Ik begin, jij eindigt.
De storm houdt ons onbeweeglijk.
Ze drukt waar het pijn doet, tot ik barst.
Tot mijn waarden instorten en ik actie ondernemen
Terwijl ze tegen me liegt, explodeert alles, er zal zijn voor en na
Als een door zwavel ingespoten dosis adrenaline
Dan kom ik elke avond thuis, elke keer een beetje later.
Voor elke kus is de douche, om hallo en goedenavond te zeggen
Het is de hartritmestoornis in het myocardium.
Ben ik voet aan het verliezen, is dit het einde van ons verhaal
Gisteravond sliep je niet, Ik vond je in het donker.
Ogen opgezwollen door minachting, verdriet en woede
Stem gebroken door tranen, wil je alle details weten
Waar? wanneer? Pardon? wat zij meer heeft dan jij.
Net als het radeloze kind, probeer ik je in mijn armen te houden.
Maar de deur slaat dicht, mijn leven is aan flarden gescheurd.
En stilte slaat me als ik je stem niet meer kan horen
Ik probeer de omvang van de schade te meten, maar het is te laat.
Ik heb gehoord dat je in orde bent en dat je je leven weer op orde hebt.
Dat hij helemaal niet zoals ik is, dat hij je nooit zal laten lijden.
Maar ik voel me niet goed, Ik heb mijn leven niet meer gemaakt
Ik eindig als een klootzak in een slechte romantische komedie.
Naar onze liedjes luisteren, naar onze oude films kijken
Totdat we uit ons hoofd de eerste brieven kennen die we elkaar schreven.
Maar omdat de liefde te sterk is, wil hij niet dat we scrollen.
En ik zie je buiten bij mijn deur met je twee kleine koffers.
En de eerste nacht dat we bij elkaar passen en dan zweten we vertrekken
Rug aan rug als een lange streling die langzaam wegglijdt
Licht verstikt ons, heeft lucht nodig en heeft ruimte nodig.
En ik heb het gevoel dat je elke avond wat later terugkomt.