Kyle Carey — Monongah songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Monongah" van Kyle Carey.
Songteksten
Let’s go walk into the dawn
It’s barely morning, but I can feel the break of day,
and nothing safe can stay.
It’s that West Virginia heat
It creeps in quiet, and then it knocks you off your feet,
'till the rain comes cool and sweet
I saw the sky fall down up on Old Briar Hill,
the children left heir games with no more fancy to roam,
when the light on the Monongah led them home.
Let’s go walk those empty roads
Can you heart them? All those wagons rolling by?
They took the reach out of the sky
Let’s stop working for a day
Feel the sun again, let the river wash us clean,
of all the coal-dust sweat and dreams
I saw the men one morning leave their memories in the ground
What’s better left to missing you can never call your own,
when the lights on the Monongah lead you home.
So can you point me to the West
The trains are quiet now, but we’re still waiting for our pay,
and those who slipped along the way
And can you take me to my love?
He lay beside me once, but now he sleeps beneath the ground
I saw the women mourning over by the burial grounds
They left their children hungry in those shanties all alone,
When the lights on the Monongah led them home.
Songtekstvertaling
Laten we de dageraad ingaan.
Het is nog maar net ochtend, maar ik voel de pauze van de dag.,
en niets veilig kan blijven.
Het is die hitte van West Virginia.
Het kruipt in stilte, en dan slaat het je van je voeten,
tot de regen koel en zoet is
Ik zag de hemel vallen op Old Briar Hill,
de kinderen lieten de troonopvolgers achter met geen zin meer om te zwerven.,
toen het licht op de Monongah hen naar huis leidde.
Laten we die lege wegen gaan bewandelen.
Kun je ze hartje doen? Al die wagens die voorbijrijden?
Ze namen het bereik uit de lucht
Laten we een dag stoppen met werken.
Voel de zon weer, laat de rivier ons wassen,
van alle kolenstof zweet en dromen
Ik zag de mannen op een ochtend hun herinneringen in de grond achterlaten.
Wat beter over is om te missen, kun je nooit je eigen naam noemen.,
als de lichten op de Monongah je naar huis leiden.
Kun je me naar het Westen wijzen?
De treinen zijn nu rustig, maar we wachten nog steeds op ons loon.,
en degenen die onderweg zijn.
En kun je me naar mijn liefde brengen?
Hij lag een keer naast me, maar nu slaapt hij onder de grond.
Ik zag de vrouwen Rouwen bij de begraafplaats.
Ze lieten hun kinderen hongerig achter in die hutjes helemaal alleen.,
Toen de lichten op de Monongah hen naar huis leidden.