Крематорий — Осень songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Осень" van Крематорий.
Songteksten
Был согрет песочный берег солнцем и ветрами,
И, казалось, это время будет длиться бесконечно.
Безобразные вакханки обрели вдруг дивный облик
И на склонах основали город из песка и стали.
И хотели взять все это, но кончилось лето,
И я вспомнил о том, что их нет больше.
Кто теперь в лугах под солнцем собирает травы жизни —
Люди в выцветших мундирах или пьяные пастушки?
Мы покинули то время, устремились в мир далекий,
С облаков сошли на землю и уткнулись в грязь и осень.
Мы хотели взять все это, но кончилось лето,
И я вспомнил о том, что нас нет больше.
Songtekstvertaling
Het zandstrand werd opgewarmd door de zon en de wind.,
En het leek erop dat deze tijd eeuwig zou duren.
De lelijke bacchantes kregen plotseling een wonderbaarlijke verschijning.
En op de hellingen stichtten ze een stad van zand en staal.
En ze wilden alles hebben, maar de zomer was voorbij.,
En ik herinnerde me dat ze er niet meer zijn.
Die nu in de weiden onder de zon de kruiden van het leven verzamelt —
Mannen in vervaagde uniformen of dronken herders?
We verlieten die tijd en gingen naar een verre wereld.,
Uit de wolken daalden ze naar de grond en begroeven zich in modder en herfst.
We wilden alles hebben, maar de zomer was voorbij.,
En ik herinnerde me dat we er niet meer zijn.