Крематорий — Адольф songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Адольф" van Крематорий.
Songteksten
В стольном граде Карс, где янычаров тьма
Временно живет, мелькая фесками,
Есть каменный дворец имени всех чертей —
Гром грохочет в нем, сверкают молнии,
И духи темные витают над крестом.
В янтарной комнате в парче и золоте
На троне, дивный как индюк, лежит Тристан
И наблюдает за полетом диких ос,
А за его спиной Изольда роет дзот,
И гильотина ждет, сверкая серебром.
И санитары в подводных лодках
Ждут, когда закончится война.
Но вот король Адольф идет на штурм дворца,
Испуганный Тристан сливает воду в таз,
А в тазе женщина без головы и ног.
Невелика беда, когда чужая жизнь уходит навсегда.
Он говорит: «Ауффидерзейн»…
И выключает свой белый рубильник
И опускается на дно.
Songtekstvertaling
In zoveel steden van Kars, waar de Janissaries donker zijn
Levens, flikkerend met fezzes.,
Er is een stenen Paleis genoemd naar alle duivels —
Donder rommelt erin, bliksemflitsen,
En donkere geesten zweven over het kruis.
In de amberkleurige kamer, in brokaat en goud.
Tristan ligt op de troon, zo mooi als een kalkoen.
En kijken naar de vlucht van wilde wespen,
Achter hem graaft Isolde een bunker.,
En de guillotine wacht, glinsterend zilver.
En medici in onderzeeërs
Wachten tot de oorlog voorbij is.
Maar nu bestormt koning Adolf het paleis.,
Bang dat Tristan het water in het bassin afvoert.,
En in het bekken is een vrouw zonder hoofd of benen.
Het is niet erg als iemands leven voor altijd weg is.
Hij zegt: "Aufviderzejn"...
Uw aan-en uit-witte schakelaar
En zinkt naar de bodem.