KREC — Дама в красном songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дама в красном" van KREC.
Songteksten
Ты ушла, не спеша растворившись в суматохе вокзала,
Я все ждал — вот сейчас обернеться.
Улыбнется хотя бы мне.
Плавно таяли как лед, на губах вкус помады,
Ты ушла безвозвратно вопреки обещаньям мне.
Не осталось ничего, кроме того как петь.
Эти песни про любовь и продолжать гореть
Даже через сотню лет прими и время стереть
Из памяти поцелуй.
Дама в красном, как я не пытался забыть те дни,
Заменить их иными, именами, делами, телами,
Но в пламени не только дым.
В душе исчез, буд то нужных нету,
И лето не лето, хоть это нелепо звучит.
Ведь чтоб летние прогулки алей, дуелей,
Поэмы, проблемы с коленом,
Законам вселенной запомню пробелы.
Казалось, замолкли сирены
Так долго в себе был,
Винил во всех бедах ее и убил постепенно.
Клиентов, одного за другим.
Не скрыв части тела, она не знала,
Что там творится в моей голове.
Опасных связей, ети так плотно окутали лес.
Судьба, толкала, дверь мне открыв тогда в нижнем белье.
Что взять с тебя мог?
Ведь ты всего лишь разнощик газет.
Глазел, будто в музей ходил, себя не помнив,
Туда, где они словно бабочки в стеклянных колбах.
Из окон, в проемы улиц лился свет неона,
И сотни мужчин бредут в дыму осенних бонгов.
Виновен! — озвучил приговор, знакомый голос,
Исполнить его, тогда было священным долгом.
Спокойным шагом обратно через пьяный город,
К кварталу, чьи фонари горят как пятна крови.
На фоне — минорный джаз,
Дождь задающий ритм.
А крышы домов, зонтов молча плывущих мимо.
Ты скрылась, в толпе людей,
Жизнь разделив на части.
На до и после, просто забыв обещанья.
Мне не осталось ничего, кроме как петь.
Эти песни про любовь и продолжаю гореть.
Даже через сотню лет прими и научись стереть.
Из памяти поцелуй.
Songtekstvertaling
Je ging weg en verdween langzaam in de chaos van het treinstation.,
Ik bleef wachten om me om te draaien.
Ze lacht tenminste naar me.
Smolt als ijs, de smaak van lippenstift op de lippen,
Je ging onherroepelijk weg tegen je beloftes aan mij.
Er was niets anders over dan te zingen.
Deze liedjes gaan over liefde en blijven branden
Zelfs na honderd jaar accepteren en tijd om te wissen
Uit het geheugen een kus.
De dame in het rood, hoe ik die dagen nooit probeerde te vergeten,
Vervang hen door andere namen, daden en lichamen.,
Maar er is meer dan rook in de vlammen.
In de douche verdwenen, maar de noodzakelijke,
En de zomer is geen zomer, ook al klinkt het belachelijk.
Per slot van rekening, naar de zomer wandelt Aley, dueley,
Gedichten, knieproblemen,
De wetten van het universum zullen zich de ruimtes herinneren.
De sirenes leken te stoppen.
Zo lang op zich was,
Hij gaf haar de schuld van al haar problemen en doodde haar geleidelijk.
Klanten, de een na de ander.
Geen lichaamsdelen verbergen, ze wist het niet.,
Wat er in mijn hoofd omgaat.
De gevaarlijke verbindingen die het bos zo stevig hebben gewikkeld.
Het lot, geduwd, opende de deur voor me toen in mijn ondergoed.
Wat kan ik je aanklagen?
Je bent maar een krantenman.
Ik keek ernaar alsof ik in een Museum was geweest en mezelf niet meer kon herinneren.,
Waar ze als vlinders in glazen kolven zijn.
Neonlicht uit ramen en straatopeningen,
En honderden mannen dwalen in de rook van herfstbongs.
Schuldig! een bekende stem kondigde het vonnis aan.,
Om het te vervullen, dan, was een heilige plicht.
Neem een rustige stap terug door de dronken stad,
Naar het kwartier, waarvan de lichten branden als bloedvlekken.
Op de achtergrond-kleine jazz,
Regen zet het ritme.
En daken van huizen, en daken van paraplu ' s en parasols, die in stilte rondzweven.
Je verdween in de menigte van mensen
Het leven is verdeeld in delen.
Voor en na, gewoon de beloftes vergeten.
Ik moet alleen nog zingen.
Deze liedjes gaan over liefde en blijven branden.
Zelfs na honderd jaar, accepteer en leer te wissen.
Uit het geheugen een kus.