Kotiteollisuus — Kaksonen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kaksonen" van Kotiteollisuus.
Songteksten
Sarvipäälläkarvainen häntäroikkuu koipien välissä
Vuoren mustan sisässäse kulkee riiviörinnan sisässä
Ja silläon sisarensa Päivänsäde vankinaan, se pitääsitäomanaan
Vaan sitäuskalla ei kuin matkan takaa tuijottaa
CHORUS: Ja yötäyksin kulkee kaksonen
Maailman loppuun asti miettien
Mikäon outo tunne rinnassa
Ei raukka rakkautta tunnista
Kevät ei riisu hamettaan, odottaa valoa saapumaan, piilostaan
Sillähalla korpikuusen alla vain tiukentaa otettaan
Päiväriutuu vuoren sisässä, nuolee haavojaan, kuolee pois,
kun ei kaksonen tahdo käsistään päästäätätäkauneutta
Kun toinen riutuu pois, heikkenee,
niin toinen miettii miksi pahenee tuo outo tunne polon rinnassa
Ei raukka rakkautta tunnista
Ei silmänäy pimeässä, eikäkulkijasta tästävarjoa lankea
Ei hengityksen huurua näy, ei jälkeäjääkunse käy valkoista hankea
Päivänsäteen ottaa syliin, matka tuonen kylmiin kyliin alkaa ankea
On pimeätie ja kyyti jäinen, vastassa joukko tuhatpäinen, kuolonkankea
Songtekstvertaling
De hoornkop staart kwijlt tussen de benen
Het zwarte interieur van de berg passeert in de borst van de deugniet.
En dan de zon van haar zuster als haar gevangene, zal ze haar eigen
Je staart niet van de afstand.
En ' s nachts passeert een tweeling
Denken aan het einde van de wereld
Wat een vreemd gevoel in de borst
Arme liefde herkent het niet.
De lente doet haar rok niet uit, wacht tot het licht komt, verstopt
Tegelijkertijd, onder de kraaiboom, strakt hij alleen zijn grip.
De dag komt uit in de berg, likt zijn wonden, sterft weg,
als een tweeling de schoonheid niet los wil laten
Als iemand wegkwijnt, verzwakt hij.,
dus de andere vraagt zich af waarom hij erger wordt met dat rare gevoel in polo ' s Borst.
Arme liefde herkent het niet.
Ik zie geen oog in het donker, en ik zie geen schaduw vallen van een voetganger
Er is geen ademhaling zichtbaar, geen bijbedoeling is wit.
Je neemt de zon in je armen, de reis naar de koude dorpen van tuonen wordt somber
Er is een donkere weg en een ijzige rit, tegenover een groep van duizenden hoofden, dode dekken