Копюшон — Комфорки songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Комфорки" van Копюшон.

Songteksten

В тебе есть тысяча ролей, мой страх гуляет с шлюхой.
Употребляет героин, но, сука, он не дохнет.
Когда я упаду среди картин немых осколков.
Сядь рядом, покури, а после протяни мне руки.
Я так привык к холодным людям, гаснет свет и ночью.
Есть тысяча моих причин мне превращаться в ручку.
За стенами больных палат, кто-то тебя так хочет.
Я застегну белый халат, носом поставив точки.
Не надо мыть мои полы из местной грязи в душах.
Бумага терпит страшный мир, а вы закройте уши.
Птицы летят за простыню, рваные раны, пофиг.
И если нечего сказать, спрячьте глаза под пуфик.
Я стал, как северо-запад, лишь двигаюсь на запах в снах.
Изредка путаюсь я в твоих размытых знаках.
Во мне есть тысяча ролей, мир, как помойка мнений.
Я снова на полу, где тьма гладит мои колени.
На стенах надпись: «Жизнь словно бомжовский голод.
Жизнь словно сестра палаты: ставит мне уколы в жопу».
Эгоистичный псих, больной я ластик слов воздушных.
Я стал своим оружием в кабинах ваших душ.
Я выживу среди людей, верней, лишь только лиц.
Которые за тысячу рублей ебет свой принцип.
Я выключу ваши мозги, из вены выну шприц.
И напишу кровавый гимн, не плюйте в мою душу.
Зло вам не будет корчить лиц, судьба то ходит кругом.
Любовь живет возле ресниц, но люди ищут губы.
Сверни в мои дворы, я в ванне доедаю опыт.
Выдави мне воду из груди и не бойся промокнуть.
Я ненавижу своё «я», сожги мой мусор, небо.
Я омерзительная тварь с аурой псевдо-рэпа
Я заглянул в себе, в себя: блювота, вонь и пепел,
Внутри резвятся слабаки и, блять, боятся выйти.
Я одеваю капюшон, и снова верят люди.
В моей душе еб*тся зло, считая каждый рубль.
Я сам себя не знаю, врать, как хобби, смысл суток.
Сердце имеет меньше, чем карманы моих курток.
Я тыкаю в своё лицо калибр влажных пальцев.
И представлю, как летят мозги воздушным танцем.
Ты ломишься сквозь дверь.
О, да, с криками валишь на пол.
Я вижу тень, как пистолет мой опускают руки.
Но никого среди людей, тени огромны, но.
И окровавленная кисть нарисует вопросы.
И стоит ли тебя искать, мой пресловутый гость.
Когда моя башка захочет поломать мне кости?
Ветер ударом по окну разносит мои пазлы.
Всем передай, я не умру, пока ты ходишь в гости.
Красные слезы прекращай, возьми мужские фразы.
Не открывай в конфорках газ, мы лучше будем мёрзнуть.(2х)

Songtekstvertaling

Je hebt duizend rollen, mijn angst is lopen met een hoer.
Hij gebruikt heroïne, maar hij zal niet sterven, trut.
Als ik tussen de beelden van stille fragmenten val.
Ga naast me zitten, rook en steek je handen uit.
Ik ben zo gewend om mensen koud te maken, dat de lichten ' s nachts uitgaan.
Er zijn duizend redenen voor mij om in een pen te veranderen.
Achter de muren van de kamers van de zieken, iemand die je zo graag wilt.
Ik doe m 'n witte jas dicht en doe de stippen op m' n neus.
Ik hoef mijn hardhouten vloeren niet te wassen zijn gemaakt van lokale modder in het hart.
Papier verteert een vreselijke wereld, en je sluit je oren.
Vogels vliegen voor een laken, snijwonden, wat dan ook.
En als je niets te zeggen hebt, verberg je ogen onder de poef.
Ik werd als het noordwesten, alleen bewegen door de geur in mijn dromen.
Soms raak ik in de war door je wazige tekens.
Ik heb duizend rollen, de wereld is als een hoop meningen.
Ik ben terug op de grond, waar de duisternis mijn knieën streelt.
Op de muren staat een inscriptie: "het leven is als een dakloze honger.
Het leven is als een verpleegster: ze geeft me injecties in mijn kont."
Ik ben een egoïstische gek, Ik ben een zieke woord wisser.
Ik ben mijn wapen geworden in de hutten van jullie zielen.
Ik zal overleven onder mensen, of liever, alleen gezichten.
Die voor duizend roebel je Principe neuken.
Ik zet je hersenen uit en haal de spuit uit je ader.
En ik schrijf een verdomde hymne, spuug niet in mijn ziel.
Het kwaad dat je niet aankijkt, het lot gaat rond.
Liefde leeft in de buurt van de wimpers, maar mensen zoeken naar de lippen.
Verander in mijn yards, ik ben in Bad om de ervaring af te maken.
Knijp het water uit mijn borst en wees niet bang om nat te worden.
Ik haat mezelf, verbrand mijn afval, sky.
Ik ben een walgelijk wezen met een aura van pseudo-rap.
Ik keek naar mezelf in blauw water, de stank en as,
De zwakkelingen zijn bang om naar buiten te komen.
Ik zet de motorkap op en mensen geloven weer.
In mijn ziel EB*tsya kwaad, telt elke roebel.
Ik ken mezelf niet, liegen is een hobby, de Betekenis van de dag.
Het hart heeft minder dan de zakken van mijn jasjes.
Ik prik in m ' n gezicht met natte vingers.
En ik stel me voor dat mijn hersenen vliegen als een luchtdans.
Je bonst door de deur.
Oh, ja, je valt schreeuwend op de grond.
Ik zie de schaduw van mijn pistool zakken.
Maar niemand onder de mensen, de schaduwen zijn enorm, maar.
En een bloederige borstel zal vragen stellen.
En of ik jou moet zoeken, mijn spreekwoordelijke gast.
Wanneer wil mijn hoofd mijn botten breken?
De wind waait tegen het raam en blaast mijn puzzels weg.
Zeg tegen iedereen dat ik niet zal sterven terwijl jij op bezoek bent.
Rode tranen stoppen, neem de zinnen van mannen.
Open het gas niet in de branders, we bevriezen liever.(2x)