Kohndo — Un monde parallèle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un monde parallèle" van Kohndo.
Songteksten
Je ne sais plus si c’est ton corps qui me manque le plus ou bien ta voix
Chaque fois que mes yeux se posent, tant je ressens la frustration
L’incrustation d’une forte pression dans mes veines et ma respiration
L'éternel regret
Comme un rejet dangereux
J’ai comme l’amère saveur, une glaire
Ma gorge se ressert
Si c’est mes actes qui viennent à moi
S’exprime le contact
M’attaque le souvenir d’avoir, un soir, oser chez toi quitter
Serais-je à plaindre?
Maintenant chacun de nous à ses fautes
Et quand notre hôte décide, j’en paye d’autres
Saches que chaque attente augmente mes craintes montent
Je compte le temps, celui qui piétine nos cœurs à l’instant donc
Dis-toi qu’t’es loin, mais près de moi tu restes là
Dans mon âme première, dans l’obscurité ma lumière
Ceux qui quittent le gouffre ont toujours en mémoire
Ces jours passés loin d’elle, ces moments loin d’elle
On vit dans un monde parallèle loin de ceux qu’on aime
Trahis par nos excès nos regrets mais l’on aime
«Life is parallel to hell but I must maintain»
Ma vision change les trahisons se multiplient
En amitié j’ai été déçu, mais je respire
Comme Shakespeare au cours d’une nuit d'été je me transporte
Et songe à toi quand le maton j’laisse à la porte
Ainsi au début t'étais juste comme les autres
Celle que l’on attrape et jette
En fin de compte, j’ai bien trop foiré
Je sais, mais c’est fini
En moi j’inscris
Cette promesse marque l’infini
Ainsi c’est pour toi qu’je vis
Mon seul bijou, la seule qui joue, au premier rang comme mon atout
Éclate les rates et reste fat quand ça se gatte
Dans ce monde lointain seule la foi protège l’enfant
Embrasse le nôtre à profusion pour pas qu’il manque de ce que j’ai manqué
Comme jadis d’instants tronqués
C’est pour vous deux qu’j’ai changé
Et nous deux, pour que les jours enfin heureux près de nos vœux viennent
Ceux qui quittent le gouffre ont toujours en mémoire
Ces jours passés loin d’elle, ces moments loin d’elle
On vit dans un monde parallèle loin de ceux qu’on aime
Trahis par nos excès nos regrets mais l’on aime
«Life is parallel to hell but I must maintain»
Je rêve des cyprès, des allées plantées
Dans lesquelles on s’est tant aimé
Sans jamais compter
Sous le ciel voûte étoilée ta peau peu voilée
Que nos corps juste affalés
Et maintenant je suis seul
Dans l’obscurité je m’enivre
J’ai que le souvenir, merde !
Douloureux le regret
Faut que cesse le délire
Dans ce système comme étouffé je vis engouffré
En attendant que viennent me chercher si douces tes pensées
Au parloir, tu sais, j’attendrai
Tu viendras encore
On ne parlera que de nous et puis on laissera le sort
Et bientôt quand je sortirai tu seras près de moi
Ensemble, tous, on recommencera et tous on verra
Qu’il y a toujours une vie après la prison
Inch’Allah
À tous ceux qui attendent encore, ces mots sont pour vous
Dédicacés du fond du cœur à ceux qui quittent le flou
Ceux qui quittent le gouffre ont toujours en mémoire
Ces jours passés loin d’elle, ces moments loin d’elle
On vit dans un monde parallèle loin de ceux qu’on aime
Trahis par nos excès nos regrets mais l’on aime
«Life is parallel to hell but I must maintain»
Songtekstvertaling
Ik weet niet of ik je lichaam het meest mis of je stem.
Elke keer als mijn ogen opkomen, voel ik zoveel frustratie.
De druk in m 'n aderen en M' n ademhaling.
De eeuwige spijt
Als een gevaarlijke afwijzing
Ik heb een bittere smaak, een snot.
Mijn keel verstijft
Als het mijn daden zijn die tot Mij komen
Contact wordt uitgedrukt
Het valt me de herinnering aan het hebben van, op een avond, durven om uw huis te verlaten
Moet ik klagen?
Nu ieder van ons zijn fouten
En als onze gastheer beslist, betaal ik meer.
Weet dat elke verwachting mijn angsten doet toenemen
Ik tel de tijd, degene die onze harten vertrapt op dit moment zo
Zeg tegen jezelf dat je ver weg bent, maar bij mij blijf je daar.
In mijn eerste ziel, in de duisternis mijn licht
Degenen die de afgrond verlaten hebben altijd in het geheugen
Die dagen weg van haar, die momenten weg van haar
We leven in een parallelle wereld ver weg van degenen waarvan we houden.
Verraden door onze excessen onze spijt maar we houden van
"Het leven is parallel aan de hel, maar ik moet»
Mijn visie verandert verraad vermenigvuldigt zich
In vriendschap was ik teleurgesteld, maar ik adem
Als Shakespeare op een zomernacht draag ik mezelf
En denk aan je als ik de maton bij de deur achterlaat.
Dus in het begin was je net als de anderen.
Degene die je vangt en weggooit
Uiteindelijk heb ik het veel te veel verpest.
Ik weet het, maar het is voorbij.
In mij schrijf ik
Deze belofte markeert oneindig
Dus het is voor jou dat ik leef
Mijn enige juweel, de enige die op de eerste rij speelt als mijn aanwinst.
Laat de eenden barsten en blijf vet als het komt.
In deze verre wereld beschermt alleen geloof het kind.
Kus de onze overvloedig zodat hij niet mist wat ik gemist heb.
Zoals eens afgeknotte momenten.
Het is voor jullie allebei dat ik veranderd ben.
En wij tweeën, zodat de eindelijk gelukkige dagen in de buurt van onze geloften komen.
Degenen die de afgrond verlaten hebben altijd in het geheugen
Die dagen weg van haar, die momenten weg van haar
We leven in een parallelle wereld ver weg van degenen waarvan we houden.
Verraden door onze excessen onze spijt maar we houden van
"Het leven is parallel aan de hel, maar ik moet»
Ik droom van cipressen, steegjes
Waarin we zoveel van elkaar hielden
Zonder ooit te tellen
Onder het sterrenhotel zit je huid bedekt.
Dat onze lichamen gewoon slungelden
En nu ben ik alleen.
In de duisternis word ik dronken.
Ik herinner het me gewoon, verdomme !
Pijnlijke spijt
Het delirium moet stoppen.
In dit verstikte systeem leef ik overspoeld
Wachtend tot ik kom en me zo zoet haal je gedachten
In de salon wacht ik wel.
Je zult terugkomen.
We praten alleen over ons en dan vertrekken we.
En als ik vrijkom, ben je in mijn buurt.
Samen, allemaal, zullen we opnieuw beginnen en alles wat we zullen zien
Dat er altijd een leven na de gevangenis is
Inch ' Allah
Aan allen die nog wachten, deze woorden zijn voor jou
Toegewijd vanuit de bodem van het hart aan degenen die de waas verlaten
Degenen die de afgrond verlaten hebben altijd in het geheugen
Die dagen weg van haar, die momenten weg van haar
We leven in een parallelle wereld ver weg van degenen waarvan we houden.
Verraden door onze excessen onze spijt maar we houden van
"Het leven is parallel aan de hel, maar ik moet»