King Diamond — Slippery Stairs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Slippery Stairs" van King Diamond.
Songteksten
«Wake up Abigail», midday, Henry was at her door
The Count would not rise 'til the afternoon and lunch was for two
So they talked about Miriam and then Abigail said:
«What about Little One?»
Henry froze: «Oh, you mean our ghost?»
«Downstairs on the lowest floor
That’s where you will find THE DOOR
Beyond which there ware slippery stairs
Leading down to the crypt
And Little One sleeps there during the day
But at night she’ll rise, searching for her Mom
Don’t you ever go there at night, it’s a sinister place
There’s so much pain, so much death, so much nothingness"
When night time came on the second day and dinner it was done
Jonathan’s headache it was gone
«Miriam please take my hand», then his mood really changed
«Time is right to produce an heir»
Playing along with his eerie game she followed him up the stairs
Up to a room where love they would share
To a room that smelled as if Miriam was still in there
Jonathan was a hideous sight
So Abigail she hilled the candlelight
What was to come, should have never been done
She was blocking her mind from his awful thing
In her mind his moaning became
Nothing but falling on slippery stairs
Falling and crying, crawling and dying
At the end of the stairs
Her eyes turned black in disgust
Hating him more with every thrust
And then it was over before it begun
He was done… oh what a man
The only time he would call her MINE
Songtekstvertaling
"Wakker worden Abigail", middag, Henry was aan haar deur
De Graaf zou niet opstaan 'tot de middag en de lunch was voor twee
Dus ze spraken over Miriam en toen zei Abigail::
"Hoe zit het met kleintje?»
Henry bevroor: "oh, Je bedoelt onze geest?»
"Beneden op de laagste verdieping
Daar vind je de deur.
Waarlangs zich glibberige Trappen bevinden
Leidend naar de Crypte
En de kleine slaapt daar overdag.
Maar ' s nachts zal ze opstaan, zoekend naar haar moeder
Ga daar nooit ' s nachts heen. het is een sinistere plek.
Er is zoveel pijn, zoveel dood, zoveel niets."
Toen de nacht op de tweede dag kwam en het eten klaar was
Jonathan ' s hoofdpijn was weg.
"Miriam neem alsjeblieft mijn hand", dan is zijn stemming echt veranderd
"Tijd is goed om een erfgenaam voort te brengen»
Ze volgde hem de trap op.
Tot aan een kamer waar liefde ze zouden delen
Naar een kamer die rook alsof Miriam er nog was.
Jonathan was een afschuwelijk gezicht.
Dus Abigail heeft het kaarslicht gevuld.
Wat zou komen, had nooit gedaan moeten worden.
Ze blokkeerde haar geest voor zijn vreselijke ding.
In haar gedachten werd zijn gekreun
Niets dan vallen op glibberige trappen
Vallen en huilen, kruipen en sterven
Aan het einde van de trap
Haar ogen werden zwart van walging.
Hem meer haten met elke stoot.
En toen was het voorbij voordat het begon.
Wat een man.
De enige keer dat hij haar de mijne noemde.