Kev Carmody — Droving Woman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Droving Woman" van Kev Carmody.
Songteksten
She buried him down on the edge of town
Where the brigalow suckers on the cemetery creep
She stood with them children in a heavy brown gown
What you want you just can’t always keep
«I'm sorry», I says, «I knew him so well»
Though your body is young you just never can tell
When the hand of fate rings the final death knell"
She just turned with the saddest of smiles
She says «At the start well we knewed it so hard
We were always dealt the severest of cards
Honeymoon spent droving Jamieson’s stock
Through the wildest winter you seen
Romantic notions of horses and land
They were soon dispelled as a fantasised dream
Watching cattle at night in the mid-winter cold
Turns a person, both wiry and old
The flame of the breakfast fire’d be dead
As the sun rose up he’d be miles up ahead
I’d be breaking the camp there and rolling the beds
While he fanned the stock wider for feed
When the weather turned sour with the onset of rain
An' the truck’d bog down to the axle mains
He’d move ahead with pack saddles and chains
And I’d wait in the mud by the road
With the blankets and canvas there hung out to dry
With nothing for heat 'cause you couldn’t light a fire
With no stock permit for the forthcoming shire
The dog’d whimper in the winter wind rain
Cattle don’t camp where they’re sloshing in rain
They keep walking all night like a dog on a chain
He’d be red eyed and weary with a pack horse gone lame
I’d sit miles behind in the mud
It was down through Charleville up to Julia Creek
Living on syrup and damper and salted corn meat
We had nothing but the ‘roos and the mailman to meet
We’d move up and down with the rains
But them inland skies have the starriest of nights
With the dance of the fire throwing flickering lights
The beauty of it’s sunsets were a constant delight
I felt that nature had let me intrude
The enormous vastness of them inland plains
Gives you a lonely contentment to which you can’t put a name
It’s satisfied glow city folks seldom attain
They spend life on a right rigid rail
The kids got their schooling from the government mail
We posted their work in at each cattle sale
They considered the learning a self imposed jail
They’d rather help their father and fail
Early last month at the end of the dry
He was given a horse nobody could ride
Alert were his ears with a fire in his stride
He was young and his spirit was wild
To catch him each morning was an hour long battle
We had to collar rope his near side to throw on the saddle
He’d bite and he’d strike, he made my nerves rattle
Pandemonium reigned with each ride
It was a hot summers' mornin' at the government bore
There was stillness around that I’d never felt before
How could he know it was fate at his door
That was stealthily watchin' his moves
He mounted up quick taking slack from the reins
Grasped a full hand of hair from the horses long mane
He’d just hit the saddle when the horse went insane
Churning dust in a frenzy of fear
The girth on the saddle let go at the ring
The surcingle slipped it was impossible to cling
The horse felt it go made a desperate fling
He was thrown to the length of the reins
I heard his spine snap like a ‘roo shooters' shot
He’d busted his back on the concreted trough
Sickness and fear were the feelings I got
For the doctor was a six hour drive
I looked at his face and his colour turned white
He turned slowly and said «I can’t make it till night
My body is broken, I’m bleedin' inside»
And the life slowly drained from his eyes
I’ll sell up the plant and I’ll move here to town
Before the winter returns with a chill on the ground
For what I’ve just lost can seldom be found
I was blessed with the gentlest of men
Eventually the children will move to the east
But I couldn’t stand the bustle of even a quiet city street
I’ll stay in the scrub here where my heart really beats
For some dogs grow too old for change.
Songtekstvertaling
Ze begroef hem aan de rand van de stad.
Waar de brigalow zuigers op het kerkhof kruipen
Ze stond met de kinderen in een zware bruine jurk.
Wat je wilt, kun je niet altijd houden.
"Het spijt me", zeg ik, "Ik kende hem zo goed»
Hoewel je lichaam jong is, kun je het nooit zien.
Als de hand van het lot de laatste doodsklok rinkelt"
Ze draaide zich om met de droevigste glimlach.
Ze zegt:
We kregen altijd de meeste kaarten.
De huwelijksreis bracht Jamieson ' s voorraad op.
Door de wildste winter die je zag
Romantische noties van paarden en land
Zij werden verdreven als een gefantaseerde droom.
Kijken naar vee ' s nachts in het midden van de winter koud
Verandert een persoon, zowel pezig als oud
De vlam van het ontbijt vuur zou dood zijn.
Als de zon opkwam, zou hij mijlen verderop zijn.
Ik zou het kamp daar breken en de bedden rollen.
Terwijl hij de voorraad groter maakte om te voeden.
Toen het weer zuur werd door het begin van de regen
En de truck kroop naar het asnet.
Hij zou verder gaan met zadels en kettingen.
En ik wachtte in de modder bij de weg
Met de dekens en canvas daar opgehangen om te drogen
Met niets voor warmte omdat je geen vuur kon aansteken
Zonder voorraadvergunning voor het aanstaande Graafschap
De hond jammerde in de winter wind
Vee kampeert niet waar ze in de regen staan.
Ze blijven de hele nacht lopen als een hond aan een ketting
Hij zou roodogig en moe zijn met een roedel paard dat kreupel werd
Ik zou mijlen achter in de modder zitten
Het was door Charleville tot aan Julia Creek.
Leven van stroop, demper en gezouten maisvlees
We hadden niets anders dan de 'roos en de postbode te ontmoeten.
We gingen op en neer met de regen
Maar de binnenlucht heeft de sterkst van de nachten
Met de dans van het vuur gooien flikkerende lichten
De schoonheid van de zonsondergangen was een constante vreugde
Ik voelde dat de natuur me had laten storen.
De enorme uitgestrektheid van de binnenvlakten
Geeft je een eenzame tevredenheid waar je geen naam aan kunt geven.
Het is tevreden glow city mensen zelden bereiken
Ze brengen hun leven door op een rechter rigide spoor.
De kinderen kregen hun opleiding van de overheid mail
We hebben hun werk geplaatst bij elke veeverkoop.
Ze vonden het leren een zelf opgelegde gevangenis.
Ze helpen liever hun vader en falen.
Begin vorige maand aan het einde van de droge
Hij kreeg een paard waar niemand op kon rijden.
Alert waren zijn oren met een vuur in zijn pas
Hij was jong en zijn geest was wild
Om hem elke ochtend te vangen was een uur lang gevecht
We moesten hem aan z ' n zij vastbinden om op het zadel te gooien.
Hij beet en sloeg toe, hij liet mijn zenuwen rammelen.
Pandemonium regeerde met elke rit
Het was een hete zomers ochtend op de regering bore
Er was stilte die ik nog nooit had gevoeld.
Hoe kon hij weten dat het het lot aan zijn deur was?
Dat was stealthily kijken naar zijn bewegingen
Hij nam snel de touwtjes in handen.
Greep een volle hand haar van de paarden lange manen
Hij raakte het zadel toen het paard gek werd.
Stof aan het kolken in een razernij van angst
De omtrek van het zadel laat los bij de ring
De surcingle gleed uit het was onmogelijk om vast te klampen
Het paard voelde het gaan maakte een wanhopige flirt
Hij werd naar de lengte van de teugels gegooid.
Ik hoorde zijn ruggengraat breken als een 'roo shooters' schot.
Hij had zijn rug gebroken op de betonnen trog.
Ziekte en angst waren de gevoelens die ik kreeg
De dokter was zes uur rijden.
Ik keek naar zijn gezicht en zijn kleur werd Wit.
Hij draaide zich langzaam om en zei:
Mijn lichaam is gebroken, ik bloed van binnen»
En het leven verdween langzaam uit zijn ogen.
Ik verkoop de fabriek en verhuis naar de stad.
Voordat de winter terugkeert met een kou op de grond
Want wat ik net verloren heb, kan zelden gevonden worden.
Ik was gezegend met de zachtste mannen.
Uiteindelijk zullen de kinderen naar het oosten verhuizen.
Maar ik kon niet tegen de drukte van een rustige straat.
Ik blijf in de schrob hier waar mijn hart echt klopt
Sommige honden worden te oud voor verandering.