Kery James — Post Scriptum songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Post Scriptum" van Kery James.
Songteksten
J’voulais que tout soit clair
Avant que le couvercle ne se referme
Une dernière fois, déranger l’oligarchie les ministères
Cracher la vérité amère, de la part de la classe ouvrière
Passer mes nerfs … A travers quelques vers
Changer les choses c'était le but
C’est ce que j’ai cru
Je suis venu j’ai vu j’ai fais ce que j’ai pu Je te le jure
J’ai été jusqu'à parler de moi
Moi qui d’ordinaire préfère me taire
Muet comme un voyou devant l’commissaire
J’ai essayer d'être juste
Peu importe si ils me croient
J’ai essuyé des insultes, et mes yeux quelques fois
Quelqu’en soit le prix à payer je paierai
Je préfère mille fois crever debout que vivre à genoux c’est vrai
J’ai du ravaler ma fierté
Tenté par des vieux démons
En faisant semblant de sourire
Pour ressembler à tout le monde
J’ai même mis de coté la honte
Pris sur moi souvent afin de mettre des mots sur mes dégoûts, mes tourments
Mis à poil en parlant de moi un peu il fallait qu’ils le sachent
Eux qui se cachent derrière le masque
Mon côté face ténébreux
Un côté sage qui semble n'être une mascarade fragile
Parce que, comme Anakin, j’ai la colère facile
Je suis pire que ce qu’ils imaginent
Parfois la violence me fascine
Bipolaire, mon profil, mon passé rend mon présent d’argile
J’espérais faire de la musique, un moyen de nous libérer
Que ma lutte soit autre chose qu’une défaite anticipée
Anti-injustice, j’ai essayé de résister
J’ai eu beau semer de la paix
Je n’ai récolté que des procès
Donner tout ce que j’pouvais: de la sueur, du sang et des larmes
J’y ai laissé des années des amis isolés, désarmés
Pour finalement quoi?
La richesse? La gloire? Non même pas
Parfois chez moi c’est difficile, les trente derniers jours du mois,
J’ai tout fait, pour ne pas déclarer forfait
Le faible a cette facilité, à critiquer ce que le fort fait
Echouer, ou réussir, mais au moins tenter sa chance
Moi je dis que plus le combat est grand, plus la victoire est immense
Je prends des risques, mais qui le fera si j’me défile?
Je me sens vivre que si utile à mes semblables je le suis
Je me fiche, bien qu’ils en rient
Je m'écris, je résiste, même sans profit sans bénéfice, j’serai un bénévole
lyriciste
Moi, pour que je cède faudrait qu’je trépasse
Plante moi dans le dos, si tu trouves encore de la place sous une bâche
Où sont mes chances, d'être suivi c’est certain
Tant qu’il y aura moins de bon sens et de courage que d’crétins
Et de lâches
Et puisque rien ne nous attends avant le cimetière
J'écris chacune de mes rimes comme la dernière
Et s’ils pensent que j’frappe sans raison
L’histoire m’en donnera elle
A bien observer leur vision
Être libre, c’est choisir soi même ses chaines
Qu’un seul tienne et les autres le suivront
Qu’un seul tienne, et les autres le tueront
On m’a dit l’union fait la force
Mais qui fera l’union
Dans ce pays où les moutons se comptent par millions
Où la morale et la raison
Ont déserté les lieux
Où les riches sont plus riches et les pauvres plus nombreux
Je n’peux rien prendre, je vous laisse tout
T’inquiètes, un jour, la roulette russe tourne
Qu’ils se rassurent, je n’ai pas fini de me battre
Je n'étais pas rappeur, mais un révolté qui fait du rap
J’ai tenté d'être brave, j’espère ne pas m'être pas trop perdu des fois
Désolé si j’déçois, mais parfois, j’ai du faire des choix
Mauvais ou bons, ça, no comment
Indifférent, je sais bien trop de choses pour l'être
Il y en avait un avant moi
Il y en avait un avant lui
Après moi, qui viendra?
Après moi, ce n’est pas fini
Enfin j’espère, car vu le QI de ces pseudos leaders
J’ai des envies de Columbine toutes les demies heures
Dis leur, que l’abandon et moi font deux
Si l’futur est flou c’est parce qu’on est au pied du mur
Bien sûr, je n’souris pas je grogne, ne me caresse pas je mords
Si les autres sont réveillés, c’est que je dors
C’est peut-être le dernière fois qu’on m’entends
Autant être franc
Je n’suis pas de ceux qui suivent
Je préfère prendre les devants
Gardez vos distances, je garderai mon calme
Baisse d’un ton, et je baisserai mon arme
Je crois que tout est dit, ou presque
Je laisse, le silence faire le reste
P. S.: Parmi les pauvres, enterrez moi sans roses,
En espérant qu’il pleuve, qu’on pleure au moins pour quelque chose
Comme toujours les plus faibles servent de proies
Rien ne m'étonne
Résignés, les autres ferment les yeux, sont borgnes
Pourquoi pour rêver, faut-il attendre, que l’on dorme?
Les portes closes, j’avance avec une clé de sol
Toujours les plus faibles servent de proies
Rien ne m'étonne
Résignés, les autres ferment les yeux, sont borgnes
Pourquoi pour rêver, faut-il attendre, que l’on dorme?
Les portes closes, j’avance avec une clé de sol.
(Merci à Anglade Clarens Lesly pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik wilde dat alles duidelijk was.
Voordat het deksel sluit
Voor de laatste keer, verstoor de oligarchie de ministeries.
De bittere waarheid van de arbeidersklasse uitspugen
Geef me de zenuwen ... door wat wormen
Dingen veranderen was het doel
Dat dacht ik al.
Ik kwam ik zag ik deed wat ik kon Ik zweer
Ik heb over mezelf gepraat.
Ik die meestal liever zwijgt.
Doofstom als een schurk in het bijzijn van de commissaris.
Ik probeer eerlijk te zijn.
Het maakt niet uit of ze me geloven.
Ik veegde beledigingen af, en mijn ogen een paar keer
Iedereen de prijs die Ik zal betalen
Ik sterf liever staande dan op m ' n knieën te leven.
Ik moest trots op mezelf zijn.
Verleid door oude demonen
Doen alsof je lacht
Om op iedereen te lijken
Ik heb zelfs de schaamte opzij gezet.
Vaak genomen om woorden te zetten op mijn walging, mijn kwellingen
Naakt praten over mij een beetje ze moesten weten
Zij die zich achter het masker verschuilen
Mijn donkere kant
Een wijze kant die slechts een fragiele Maskerade lijkt te zijn.
Omdat ik, net als Anakin, makkelijk boos ben.
Ik ben erger dan ze denken.
Soms fascineert geweld me.
Bipolair, mijn profiel, mijn verleden maakt mijn huidige klei
Ik hoopte muziek te maken, een manier om ons te bevrijden.
Laat mijn strijd allesbehalve een verwachte nederlaag zijn.
Anti-onrechtvaardigheid, ik probeerde te weerstaan
Ik moest vrede zaaien.
Ik heb alleen rechtszaken verzameld.
Geef alles wat ik kon: zweet, bloed en tranen
Ik heb daar jarenlang ongewapende vrienden achtergelaten.
Eindelijk wat?
Rijkdom? Glorie? Niet eens.
Soms is het voor mij moeilijk, de laatste dertig dagen van de maand,
Ik heb alles gedaan, niet om een vast bedrag aan te geven.
De zwakken hebben deze mogelijkheid, om te bekritiseren wat de sterken doen
Falen, of slagen, maar probeer tenminste zijn geluk.
Ik zeg dat hoe groter het gevecht, hoe groter de overwinning
Ik neem risico ' s, maar wie doet het als ik wegloop?
Ik heb het gevoel dat ik zo nuttig ben voor mijn medemensen.
Het kan me niet schelen, al lachen ze erom.
Ik schrijf naar mezelf, ik verzet me, zelfs zonder winst zonder winst, Ik zal een vrijwilliger zijn
tekstschrijver
Ik, om toe te geven moet ik breken.
Zet me achterin, als je nog ruimte onder een Zeil vindt.
Waar zijn mijn kansen, om gevolgd te worden is zeker
Zolang er maar minder gezond verstand en moed is dan idioten.
En lafaards.
En aangezien ons niets te wachten staat voor het kerkhof.
Ik schrijf elk van mijn rijmpjes als de laatste
En als ze denken dat ik zomaar aanklop
De geschiedenis zal het me geven.
Om hun visie te observeren
Vrij zijn is je eigen kettingen kiezen.
Laat er maar één vasthouden en de anderen zullen hem volgen.
Laat één vasthouden, en de anderen zullen hem doden.
Mij is verteld dat de vakbond kracht maakt.
Maar wie zal de Unie maken
In dit land waar schapen tellen in de miljoenen
Waar moraal en rede
Verlaten de plaats
Waar de rijken rijker zijn en de armen talrijker
Ik kan niets meenemen, ik laat alles voor je achter.
Maak je geen zorgen, op een dag draait de Russische roulette rond.
Laat ze gerust zijn, Ik ben nog niet klaar met vechten.
Ik was geen rapper, maar een rebel die verkracht.
Ik heb geprobeerd dapper te zijn, Ik hoop dat ik mezelf niet te vaak verloren heb.
Sorry als ik je teleurstel, maar soms moest ik keuzes maken.
Slecht of goed, dat, nee hoe
Onverschillig, ik weet veel te veel om te zijn
Er was er een voor mij.
Er was er een voor hem.
Na mij, Wie zal er komen?
Na mij is het nog niet voorbij.
Tot slot hoop ik, want gezien het IQ van deze pseudo leiders
Ik hunker naar Columbine om het half uur.
Vertel ze, dat verlating en ik doe er twee.
Als de toekomst onduidelijk is, is dat omdat we aan de voet van de muur staan.
Natuurlijk lach ik niet ik Grom, streel me niet ik bijt
Als de anderen wakker zijn, slaap ik.
Dit is misschien de laatste keer dat ik gehoord word.
Ik kan net zo goed eerlijk zijn.
Ik ben niet een van degenen die volgen.
Ik neem liever de leiding.
Hou afstand, Ik zal kalm blijven.
Laat je toon zakken, en ik laat mijn wapen zakken.
Ik geloof dat alles gezegd is, of bijna.
Ik laat de stilte de rest doen.
P. S.: onder de armen, begraaf me zonder rozen,
In de hoop dat het regent, huilen we tenminste om iets.
Zoals altijd dienen de zwaksten als prooi.
Niets verbaast me.
Afgetreden, anderen sluiten hun ogen, zijn blind
Waarom is het nodig om te dromen, te wachten, dat iemand slaapt?
Gesloten deuren, ik ga vooruit met een vloersleutel
Altijd de zwakste dienen als prooi.
Niets verbaast me.
Afgetreden, anderen sluiten hun ogen, zijn blind
Waarom is het nodig om te dromen, te wachten, dat iemand slaapt?
Gesloten deuren, ik ga vooruit met een vloersleutel.
(Dank aan Anglade Clarens Lesly voor deze woorden)