Kendall Payne — Twenty Three songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Twenty Three" van Kendall Payne.
Songteksten
Twenty-three, when did we become grown?
I never noticed the seeds of the cynic being sown
Will we stave, will the harvest time reap
Freedom or chains, hope or disdain for the weak?
Twenty-three, when did we become safe?
We pray to feel pleasure and hate when we have to feel pain
Let me see your burn, let me see your bruise
You look just like me Let me see where you’re broken in two
We pretend when we find the end of ourselves
Afraid to be real so we say we are somebody else
Little ones teach the big to be free
Children are only un-costumed humanity
While we wait here in the dark, love lends a spark
But we can’t decide
'Cause coming back to life is harder than hell
Once you have died
Finally, I can see with your eyes
That everyone angry is only just aching inside
Twenty-three, when the sun sets tonight
There’s always a reason we just cannot leave it behind
Songtekstvertaling
Drieëntwintig, wanneer zijn we gegroeid?
Ik heb nooit gemerkt dat de zaden van de cynicus werden gezaaid.
Zullen we staan, zal de oogsttijd oogsten
Vrijheid of ketenen, hoop of minachting voor de zwakken?
Drieëntwintig, wanneer zijn we veilig geworden?
We bidden om plezier en haat te voelen als we pijn moeten voelen
Laat me je brandwond zien, laat me je blauwe plek zien.
Je lijkt precies op mij Laat me zien waar je gebroken bent in twee
We doen alsof als we het einde van onszelf vinden.
Bang om echt te zijn dus zeggen we dat we iemand anders zijn
De kleintjes leren de grote om vrij te zijn.
Kinderen zijn alleen maar onkosten menselijkheid.
Terwijl we hier in het donker wachten, geeft de liefde een vonk
Maar we kunnen niet beslissen
Want terug tot leven komen is moeilijker dan de hel
Als je eenmaal dood bent
Eindelijk kan ik met je ogen zien.
Dat iedereen boos is, doet alleen maar pijn van binnen.
23, als de zon vanavond ondergaat
Er is altijd een reden waarom we het niet achter ons kunnen laten.