Kayo Dot — The Wait of the World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Wait of the World" van Kayo Dot.
Songteksten
Blood circulates slowly through unhurried and thoughtful veins
He sat in his body and wondered how the sweetest of his strains
Could ever lay a bow to the violin before him
Ended is the passing at the silent, secret gate
Where the temple universal stole away in sublimation
The garden was like brilliance unto the blindman without measure
Entranced by the advent of oblivion
He lay back in his boat, his arms poised to Embrace the entirety in one embrace and throw open its doors
And he died at the gate that will not open
That will not open for the flesh that is weak
Unknown and nameless, the lyric of the ghost
Haunts the garden and the gate and is happy
The ideal outlasts the flesh that is weak
Yes, and the well outlasts the drought that is momentary
Trees in the garden that tower and sway
Raise up their boughs to whisper and pray
A sweet gale swept in, the breath of the poet
And loosed another seed to fall in the hamlet
The eye of Leviathan that fell from the sky
To enchant the lonely, to love and to die
Songtekstvertaling
Bloed circuleert langzaam door onbehouwen en bedachtzame aderen.
Hij zat in zijn lichaam en vroeg zich af hoe de zoetste van zijn stammen
Zou ooit een boog voor de viool voor hem kunnen leggen
Einde is het passeren bij de Stille, geheime poort
Waar de tempel universal weg stal in sublimatie
De tuin is als een glans voor de blinde.
Verrukt door de komst van de vergetelheid
Hij lag terug in zijn boot, zijn armen klaar om het geheel te omhelzen in één omhelzing en gooide zijn deuren open
En hij stierf bij de poort die niet opengaat.
Dat zal niet opengaan voor het vlees dat zwak is.
Onbekend en naamloos, de tekst van de geest
Haunts the garden and the gate and is happy
Het ideale overleeft het vlees dat zwak is.
Ja, en de put overleeft de droogte die kortstondig is.
Bomen in de tuin die torenen en wiegen
Hef hun takken op om te fluisteren en te bidden.
Een zoete Storm kwam binnen, de adem van de dichter
En liet een ander zaadje vallen in het gehucht.
Het oog van Leviathan die uit de lucht viel
Om de eenzame te betoveren, om lief te hebben en te sterven