Kayak — Freezing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Freezing" van Kayak.
Songteksten
Love used to be a safe place, a refuge
Protecting the weakness we’ve kept in our hearts
But what bound us was just what would finally break us
Our stronghold collapsed like a thrilled house of cards
Now love has become a faintest of memories
A life that is no longer mine
Where refuge has turned into desolate wasteland
And storm clouds appear to darken our skies
In a world made of ice
And I’m freezing, freezing to death
In this landscape of silence and ignorance
Selfishness, hate and regret
Oh, I’m freezing to death
Love used to be our asylum, our haven
Where no one could enter except you and me
Surrounded by walls that would not only guard us
But lock us inside eventually
Now love has become a forgotten accessory
Lost in the back of our minds
Where cold winds have blown and I’m chilled to the bone
All tears change to crystals embedded in lies
In this world made of ice
And I’m freezing, freezing to death
In this landscape of silence and ignorance
Selfishness, hate and regret
Are you freezing to death
Losing my breath after ages of silence and ignorance
Selfishness, hate and regret
Are you freezing to death
Are you freezing to death
Sometimes it seems like we never existed
Dream that I’ve woken from-but far too late
Tainted and tarnished but still it persisted
No matter what, we were both heading straight for a fall
Like we were nothing at all
Oh, I'm freezing
Freezing to death in this landscape of silence and ignorance
Selfishness, hate and regret
Oh, I’m freezing to death
I am freezing to death
Songtekstvertaling
Liefde was een veilige plek, een toevluchtsoord.
De zwakheid beschermen die we in ons hart hebben.
Maar wat ons Bond, was wat ons uiteindelijk zou breken.
Ons bolwerk stortte in als een blij kaartenhuis.
Nu is de liefde een klein aantal herinneringen geworden.
Een leven dat niet meer van mij is
Waar een toevluchtsoord is veranderd in verlaten woestenij
En de wolken schijnen onze hemel te verduisteren
In een wereld van ijs
En ik bevries, doodvriezend
In dit landschap van stilte en onwetendheid
Egoïsme, haat en spijt
Ik Vries dood.
Liefde was vroeger ons asiel, onze haven
Waar niemand binnen kon komen behalve jij en ik.
Omringd door muren die ons niet alleen bewaken
Maar sluit ons uiteindelijk op.
Nu is liefde een vergeten accessoire geworden.
Verloren in de rug van onze geest
Waar de koude wind waait en ik koud ben tot op het bot
Alle tranen veranderen in kristallen ingebed in leugens.
In deze wereld gemaakt van ijs
En ik bevries, doodvriezend
In dit landschap van stilte en onwetendheid
Egoïsme, haat en spijt
Vriest u dood?
Mijn adem verliezen na eeuwen van stilte en onwetendheid
Egoïsme, haat en spijt
Vriest u dood?
Vriest u dood?
Soms lijkt het alsof we nooit bestaan hebben.
Droom waar ik van wakker ben geworden-maar veel te laat
Bezoedeld en bezoedeld, maar toch bleef het bestaan
Wat er ook gebeurt, we gingen allebei recht op een val af.
Alsof we niets waren.
Ik bevries.
Doodvriezen in dit landschap van stilte en onwetendheid
Egoïsme, haat en spijt
Ik Vries dood.
Ik Vries dood.