Kathleen Wilhoite — Witches' Hill songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Witches' Hill" van Kathleen Wilhoite.
Songteksten
A jealous neighbor heard an old wives tale
Found evidence in my garbage pail
(Marching down the dirt road)
In the distance drumbeat funeral durge
Singing songs I’ve never heard
(Marching down the dirt road)
I’m a grandma sitting in a rocking chair
Getting high off the midnight air
Heard the children cry
«Gram, ya best get out of here»
I didn’t know what the fuss was all about
'Til the lynching mob began to shout
I watched them burn my whole life down
Ancient remedies on the rumor mill
Carried me to Witches' Hill
If we’re born to die and we live to kill
Then march me down
The dirt road to Witches' Hill
They laid my best friend down on a bed of fire
She slept to jeers and cheers beneath the pyre
(Marching down the dirt road)
«If she kicks and screams she’s lived too long
It’s the evil spirits that made her strong»
(Marching down the dirt road)
Dust devils twirl in the bone dry wind
Gnarled cactus, lizard’s grin
In the sun seared slopes, I’ll be living in
Till you kept raising the stakes
Songtekstvertaling
Een jaloerse buurman hoorde een verhaal over oude vrouwen.
Ik vond bewijs in mijn vuilnisbak.
(Marcheren over de zandweg)
In the distance drubeat funeral durge
Liedjes zingen die ik nog nooit heb gehoord
(Marcheren over de zandweg)
Ik ben een oma die in een schommelstoel zit
High worden van de midnight air
Hoorde de kinderen huilen
"Oma, je kunt hier beter weggaan»
Ik wist niet wat er aan de hand was.
Tot de lynchende menigte begon te schreeuwen.
Ik zag ze mijn hele leven afbranden.
Oude remedies op de geruchtenmolen
Droeg me naar Heksenheuvel
Als we geboren worden om te sterven en we leven om te doden
Loop me dan naar beneden.
The dirt road to Witches ' Hill
Ze legden mijn beste vriend neer op een bed van vuur
Ze sliep met grappen en gejuich onder de brandstapel.
(Marcheren over de zandweg)
"Als ze schopt en schreeuwt ze leeft te lang
Het zijn de boze geesten die haar sterk maakten.»
(Marcheren over de zandweg)
Stofduivels draaien in het bot droge wind
Gnarled cactus, lizard ' s grin
In de zon verschroeide hellingen, zal ik leven in
Totdat jij de staak bleef verhogen.