Каста — Затмение songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Затмение" van Каста.
Songteksten
Настал час, когда это должно было произойти.
Многие не были готовы в тот день, и мир был пуст,
Лишен времени и жизни, а земля, ком твердой глины,
Замерла в тихой бездне. Не было даже туч, тьма
Справлялась и без них. Она была повсюду, она была миром.
Твои мысли в миг сковал страх
Мир прямо на глазах превращается в прах.
С единственной молитвой на устах
Ты не находишь себе места
В ожидании средства избавлений от бедствий.
Его предоставит мгла — вестник зла.
Пришло время, когда на землю опустилась бездна.
Всюду тьма, рассвет ждать бесполезно.
В одно мгновение солнце исчезло,
В безлунном воздухе постепенно угасают звезды.
Нет будущего, только настоящее. В один момент
Миллиарды сердец стали биться чаще.
Сердца тех людей, кто глядел вверх, в ледяную чащу.
Страница перевернута, очередная эпоха закончена,
Планета обесточена. Силы земных законов
Отдают свои полномочия, заклиная человечество
Вечной ночью. Кровные обиды забыты,
Несчастьем перечеркнуты разногласия,
Человеческие чувства и страсти.
Мир сдерживал слезы, наблюдая,
За тем, как происходят все метаморфозы.
Люди стояли врознь, готовые любую кару вынести,
Ожидая от небес былой милости. Ты прости! -
На коленях, сложив кисти плотно у подбородка,
Кругом слышны молитвы четко.
На этот раз даже слишком правдиво кротко.
Сбиваясь в толпы они жили у костров,
Сочиняя проповеди из бессильных слов.
Их облики в свете шального пламени
Принимали неземные очертания.
Они жгли храмы и жилые здания,
Старые замки, церкви и мечети,
Но даже этому огню не согреть их.
Души, рожденные в плену алчного столетия.
Пылал каждый город, оставляя после себя
Пепел и голод. Силы и надежды их иссякли скоро.
Воинственные возгласы сменились покорным стоном.
Огонь и тьма объединились под несчастным небосводом,
Определяя участь человеческому роду.
Безумные смеялись и кому-то наверху кулаком грозили,
Затем падали в пепел и, скрипя зубами, выли.
Прошел слух, подобно грому: спасение есть любому.
Ответ на все вопросы есть в одном месте,
В каменной часовне, на вершине той горы,
Где боги складывают свои перстни,
Песни о великих подвигах и коварных бестиях.
К тому часу людей осталось немного.
Вереницы факелов, они направились в дорогу.
У подножия горы они сделали привал,
Развели костры, завели разговоры
О причинах беды, возобновили споры,
Уснули вскоре, утих стон. И каждый из них
Увидел один и тот же сон, один и тот же сон,
Один и тот же сон.
Songtekstvertaling
Het uur was gekomen waarop dit had moeten gebeuren.
Velen waren die dag nog niet klaar, en de wereld was leeg,
Beroofd van tijd en leven, en de aarde, een klomp vaste klei,
Ze bevroor in de Stille afgrond. Er waren niet eens wolken, duisternis
Ik heb het zonder ze gered. Het was overal, het was de wereld.
Je gedachten waren even bevroren van angst.
De wereld verandert in stof recht voor onze ogen.
Met één gebed op je lippen
Zoek geen plek.
Wachten op een manier om te ontsnappen aan Rampen.
Die zal door de mist worden gevoed, de Gezant van het kwaad.
De tijd is gekomen dat de afgrond is neergedaald naar de aarde.
Het is overal donker, en het is nutteloos om te wachten op de dageraad.
In een oogenblik was de zon verdwenen.,
In de maanloze lucht vervagen de sterren geleidelijk.
Er is geen toekomst, alleen het heden. Zo meteen.
Miljarden harten begonnen sneller te kloppen.
De harten van die mensen die omhoog keken in de ijzige dikket.
De pagina is gedraaid, een ander tijdperk is voorbij,
De planeet is ont-energetisch. Krachten van de wetten van de aarde
Ze geven hun krachten op, roepen de mensheid op.
Eeuwige nacht. Bloedwraak wordt vergeten.,
Tegenslag doorstreepte verschillen,
Menselijke gevoelens en passies.
De wereld hield zijn tranen tegen, kijkend,
Kijk hoe alle metamorfosen gebeuren.
Mensen stonden apart, klaar om elke straf te ondergaan.,
Wachtend op de oude genade uit de hemel. Het spijt me! -
Op zijn knieën, handen strak gevouwen onder zijn kin,
Gebeden worden overal gehoord.
Deze keer te zachtmoedig.
Ze kropen rond kampvuren.,
Preken componeren van impotente woorden.
Hun vormen in het licht van een verdwaalde vlam
Ze kregen een onaardse vorm.
Ze verbrandden tempels en woongebouwen.,
Oude kastelen, kerken en moskeeën,
Maar zelfs dit vuur zal ze niet verwarmen.
Zielen geboren in de gevangenschap van een hebzuchtige eeuw.
Elke stad brandde, liet achter
As en honger. Hun kracht en hoop waren al snel uitgeput.
De strijdkreten werden vervangen door een onderdanige kreun.
Vuur en duisternis, verenigd onder het vreeselijke uitspansel.,
Het bepalen van het lot van het menselijk ras.
De gekken lachten en schudden met hun vuisten naar iemand daarboven.,
Toen vielen ze in de as en huilden, knarsend hun tanden.
Een gerucht ging als donder door: er is verlossing voor iedereen.
Alle vragen worden op één plaats beantwoord,
In een stenen kapel op de top van die berg,
Waar stoppen de goden hun ringen?,
Liederen over grote prestaties en verraderlijke beesten.
Tegen die tijd waren er niet veel mensen meer over.
Een reeks fakkels, ze gingen naar de weg.
Ze stopten aan de voet van de berg,
Ze bouwden branden en begonnen gesprekken.
Over de oorzaken van problemen, hernieuwd debat,
Ze vielen snel in slaap en het gekreun nam af. En elk van hen
Ik had dezelfde droom, dezelfde droom,
Eén en dezelfde droom.