Каста — У подножия горы songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "У подножия горы" van Каста.
Songteksten
Через вспышки фотокамер, насквозь протыкая суть,
Закрыв лицо руками, продолжают путь, те Чье имя повторяет эхо конопляных полей,
Чье состояние единица и ноли нулей
и невозможно отказаться от их щедрых даров.
В подвалах подсознания и ты уже готов,
как вымирающий город толпой голодных детей,
С трепетом ждать в порту прихода кораблей.
Как говорится — новое не родится.
Кто-то проблюется, а кто-то отоспится,
Сотрется память о вчерашних делах
когда солнце как обычно ударит небу в пах.
Кто похитил эту мысль из головы творца
Как в семнадцатом свободу из Зимнего дворца.
Лирически оформить порабощение,
Тем самым увеличить потребление на душу населения.
НО. Люди болеют, им выписывают справки.
Закон о чистой расе будет принят без поправки.
На экранах пустых кинозалов ловят бандитов,
Богемные семьи плодят трансвеститов. Нет рифмы.
Нет причины если не искать привыкания, преклонения,
(Да!) их не избежать.
А кода станет страшно как ребенку в ночном лесу
Не спрашивай меня, чей палец в твоем носу.
Ты открыл первый том.
Он разрушит твой мозг
как был взорван лондонский мост в сорок втором.
Две руки за головой. Человеческий род смеется над собой.
В небе сероводород. YO. Не прикалывай судьбу.
Забудь тьму. Полуденная растрата счастья это табу.
Все мы в Касте всплески суеты переливаются света в цветы.
Древние фрески оплакивают стыд.
Прах моей мечты на пути к переподготовке
Этот страх напоминает замену кожи на татуировке.
Случайная остановка. Здесь продавцы кассет торгуют тайной.
Мистика. Путевка на тот свет для тех немногих.
Их давно не выбирали.
Мы не застали никого, в чьих душах слова оживали.
Судьбы совпали как запах эмали и шмали.
Но жезл опять в руках и началу этапа дан знак.
Он читал все громче и громче. Раздался оглушительный грохот, и земля
расступилась перед ним.
YO. Не возможно передать словами
Это видение на краю грязного мира
И, без всякого сомнения, чувствуешь себя на ступень выше всех.
Душа свободна и стремится вверх. Полет.
Птица в небе видит свысока, как черная гора стремится в облака.
Сознание многих подчинено глубокой тьме
Как множество рас на этой земле.
Великие вожди ведут свое племя с дарами Богов сквозь пространственное время.
Разные судьбы переплетаются в роду.
Одни несут добро, а другие беду.
Но какова твоя судьба на самом деле, не в мечтах,
Может быть, предвидел в своих сладких снах
И, вернувшись в реальность при яркой луне,
Поймешь — какой запретный плод ты держишь в руке.
Перед тобой старый лазарет
Где множество блокадников,
Ждущих рассвет, бросаются на стены поносного цвета,
Требуя давно протухшего обеда.
Озоновые дыры проплывают над нами,
Заставляя меня махать им в след руками.
Пропадают последние фигуры с диорамой,
оставляя после себя рваные ямы.
Кривятся лики возмущенных предков,
Видя, что делают их семени клетки
Ветхие надгробия наших потомков
Залиты кровью безликих подонков.
Все это вызывает отвращенье.
Я смотрю, но не могу принять решения.
Полагаясь на общепринятые правила.
В темных кварталах их удача оставила.
Задний ход. Внимание. Стимулирует мое сознание
Вспышка света ярко осветила все вокруг до рассвета.
Стонет девушка Света сразу после минета.
Отпечатки помады в подъезде на стенах.
Видны следы дорог на грязных венах.
Без этого стоит обойтись. Хочешь жить — вертись.
Обязательно к утру вернись.
В огромном море звуков я вылавливаю духов,
Фильтрую сквозь себя множество слухов,
Черно-белые колебания в разные стороны
С частотой серого цвета и амплитуды коричнево-черные.
Они шли очень долго и, наконец, когда совсем стемнело, пришли к подножью
высокой горы.
Songtekstvertaling
Door camera flitsen, doordringende door de essentie,
Ze bedekken hun gezichten met hun handen, ze gaan verder op hun weg, zij wier naam de hennepvelden naschreeuwt,
Waarvan de toestand één en nullen van nullen is
en het is onmogelijk om hun gulle gaven te weigeren.
In de kelder van het onderbewustzijn en je bent klaar,
als een stervende stad met een menigte hongerige kinderen,
Wacht met angst in de haven op de aankomst van schepen.
Zoals ze zeggen: het nieuwe zal niet geboren worden.
Iemand zal spugen, en iemand zal het uitslapen.,
De herinnering aan de daden van gisteren zal gewist worden.
als de zon de lucht in de lies raakt zoals gewoonlijk.
Wie heeft deze gedachte uit de geest van de Schepper gestolen?
Zoals in de zeventiende eeuw vanaf het Winterpaleis.
Lyrisch formaliseren van slavernij,
Dit zal het verbruik per hoofd van de bevolking verhogen.
MAAR. Mensen worden ziek, ze schrijven certificaten uit.
De pure race act zal zonder wijzigingen worden aangenomen.
Op de schermen van lege bioscopen vangen bandieten,
De Boheemse familie is de vrucht van travestieten. Er is geen rijm.
Er is geen reden als je niet op zoek bent naar een gewenning, aanbidding,
Ja! ze kunnen niet worden vermeden.
En de code zal bang zijn als een kind in het nacht bos
Vraag me niet wiens vinger in je neus zit.
Je opende het eerste deel.
Het zal je hersenen vernietigen.
hoe London bridge werd opgeblazen in 42.
Twee handen achter het hoofd. Het menselijk ras lacht om zichzelf.
Er is waterstofsulfide in de lucht. YO. Bemoei je niet met het lot.
Vergeet de duisternis. 'S middags verspillen van geluk is taboe.
Wij allemaal in kaste ... uitbarsten van bruisend glinsterend licht in bloemen.
Oude fresco ' s huilen van schaamte.
De as van mijn droom op weg naar herscholing
Deze angst is als het vervangen van de huid op een tattoo.
Een willekeurige stop. Hier verkopen bandverkopers geheimen.
Mystiek. Een reis naar de volgende wereld voor die paar.
Ze zijn al lang niet meer gekozen.
We vonden niemand in wiens ziel woorden tot leven kwamen.
Het lot viel samen met de geur van glazuur en hommel.
Maar de staaf is weer in handen en het begin van de etappe wordt een teken gegeven.
Hij las luider en luider. Er was een oorverdovende crash, en de grond
ze ging voor hem weg.
YO. Kan niet onder woorden worden gebracht
Dit is een visie op de rand van een vieze wereld
En, zonder enige twijfel, voel je je een stap hoger dan iedereen.
De ziel is vrij en streeft omhoog. Vlucht.
Een vogel in de lucht kijkt naar beneden op een zwarte berg als hij in de wolken reikt.
Het bewustzijn van velen is onderhevig aan diepe duisternis.
Zoals zoveel rassen op deze aarde.
Grote leiders leiden hun stam met de gaven van de goden door de ruimtetijd.
Verschillende bestemmingen zijn met elkaar verweven in de familie.
Sommige zijn goed en andere slecht.
Maar wat is je lot eigenlijk, niet in dromen,
Misschien voorzag hij het in zijn zoete dromen.
En, terugkeren naar de realiteit onder een heldere maan,
Je zult begrijpen wat voor verboden fruit je in je hand hebt.
Dit is de oude ziekenboeg.
Waar veel blokkades zijn,
Wachtend op de dageraad, gooi jezelf op de muren van diarree kleur,
Ze eisen een lange, rotte lunch.
Ozongaten drijven boven ons.,
Ik moest met M ' n armen zwaaien.
De laatste diorama cijfers verdwijnen,
achterlatend achter haveloze kuilen.
De gezichten van woedende voorouders worden gekneveld.,
Zien wat hun zaadcellen doen
Vervalste grafstenen van onze afstammelingen
Bedekt met het bloed van gezichtsloze uitschot.
Dit is allemaal walgelijk.
Ik kijk, maar ik kan geen beslissing nemen.
Vertrouwen op algemeen aanvaarde regels.
In de donkere vertrekken was hun geluk op.
Achteruitversnelling. Aandacht. Stimuleert mijn geest
Een lichtflits verlichtte alles tot zonsopgang.
Kreunt meisjes licht onmiddellijk na een pijpbeurt.
Lippenstift afdrukken in de ingang van de muren.
Je ziet de sporen op de modderige aderen.
Het is het waard om zonder te doen. Als je wilt blijven leven, beweeg dan.
Zorg dat je morgenochtend terugkomt.
In een enorme zee van geluiden vang ik geesten,
Ik filter veel geruchten.,
Zwart-wit schommelt in verschillende richtingen
Met een frequentie van grijs en een amplitude van bruin-zwart.
Ze liepen lange tijd, en uiteindelijk, toen het vrij donker was, kwamen ze aan de voet van de berg
hooggebergte.