Каста — Тоска songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Тоска" van Каста.
Songteksten
Меня таскала тоска, не давала спуска,
Била о скалы, лелеяла в ущельях узких,
Грела ночами, обжигая холодом,
А где-то рядом был город мой, город мой.
Здесь гуляет ветер, сыпятся камни,
А там смеются дети, кружат парами дамы.
Совсем недавно я был там, вдыхал дым,
Там глотал пыль, пил, утоляя жажду и пыл,
Кипел, стыл, спал, ел, пил, колесил, грязь месил,
Выбиваясь из сил, кусал самок и сам был покусан.
Творил, травил, строил, спорил о вкусах.
И меня ждали некогда те, кому я был нужен,
Поили за ужином, лечили, когда был простуженным.
А тут меня никто не ждет, и ждать-то некому.
Нарвись на волчью стаю, остались бы калеками на веки
Я и тоска. Моя тоска, что затаскала меня
И не давала спуска. Не давала спуска.
Может за лесами, за полями, за рощами просит о помощи
Тонущий в траве некошеной, всадник без лошади.
Идет на ощупь, лаская тьму руками тощими.
Не склюют ли коршуны те, что были сюда заброшены?
Что еще? Бреши в моей памяти. Куда идти?
Ваше величество тоска, вы меня пугаете.
Оставьте меня! Слышите? Бросьте!
В пасти хищников здешних злостных.
Тут не приходят гости вечерами поздними,
И не растет черешня на деревьях гроздьями.
Грусть меня обула в кандалы, а я искал пути
И ты бы искал, не правда ли? Где-то вдали
Кругом рыцари, колесницы, конницы
Вот, что со мной сделала бессонница. Умница.
Мне бы успокоиться, скрыться, вернуться бы в город на улицы.
Те, что по лицу бьют искрами, жгут, тискают,
Но искренне. Не было пристани, взглядов пристальных,
Не было выстрелов, были лишь мы с тобой.
Потаскуха тоска, не ясно мне зачем прячешь под масками
Ласковый облик свой, доблестный? Той весной
Была еще более бессовестной. Время, стой!
Землю рвут трещины, лицо — морщины.
Женщины, мужчины, где же вы? Может это дежавю?
Может быть я просто сплю?
Стал скитальцем, блудным путником. Тычет пальцем тоска,
Что стала моим спутником, распутным сплетником
Плетью гонит куда-то последнего своего пленника
Как на казнь узника. Но там река вдали, хижины
Боже мой, может я выживу?! Боже мой, может я выживу?!
Деньги все у власти власть вся у денег
Минута за минутой бежит куда-то время
И все бегут куда-то, и часть из них не видит
Что готовит им судьба, кого из них она обидит
Songtekstvertaling
Ik werd gedragen door melancholie, gaf geen afdaling,
Beat on the rocks, gekoesterd in de smalle kloven,
Verwarmde nachten, brandende kou,
En ergens in de buurt was mijn stad, mijn stad.
Hier waait de wind, stenen vallen,
En er zijn lachende kinderen, dames cirkelen in paren.
Onlangs was ik daar, rook aan het inademen.,
Daar slikte hij stof, dronk, leende zijn dorst en vurigheid. ,
Koken, invriezen, slapen, eten, drinken, rijden, modderkneden,
Toen hij uitgeput was, beet hij de vrouwtjes en werd hij zelf gebeten.
Gemaakt, vergiftigd, gebouwd, ruziegemaakt over smaak.
En ik wachtte ooit op degenen die me nodig hadden.,
Ze gaven me water tijdens het eten en behandelden me als ik verkouden was.
En hier wacht niemand op mij, en er is niemand om op mij te wachten.
Als ze een roedel wolven tegenkwamen, waren ze voor altijd kreupel geweest.
Ik en Tosca. Mijn verlangen dat me naar beneden sleepte
En gaf geen afdaling. Gaf geen afdaling.
Misschien achter het bos, voorbij de velden, vragen de groves om hulp.
Verdrinken in het onbesneden gras, een ruiter zonder paard.
Het gaat door aanraking, streelt de duisternis met zijn dunne handen.
Eten De vliegers die hier gegooid zijn?
Wat nog meer? Gaten in mijn geheugen. Waar moet ik heen?
Majesteit Tosca, u maakt me bang.
Laat me met rust! Hoor je me? Laat vallen.
In de kaken van de roofdieren hier kwaadwillig.
Je krijgt hier geen bezoek ' s avonds laat.,
En kersen groeien niet aan bomen in clusters.
Het verdriet dat ik in de boeien kreeg, en ik was op zoek naar manieren.
En dat zou je doen, nietwaar? Ergens ver weg.
Rond ridders, wagens, cavalerie
Dat is wat slapeloosheid mij aandeed. Slimme.
Ik wil kalmeren, me verstoppen, terug naar de stad en de straten.
Degenen die het gezicht raken met vonken, branden, knijpen,
Maar oprecht. Er was geen werf, geen starende ogen.,
Er waren geen schoten, alleen jij en ik.
Slet Tosca, het is me niet duidelijk waarom je je verstopt onder maskers.
Aanhankelijke verschijning, valiant? Die lente
Ze was nog gewetenvoller. Tijd, stop!
De aarde wordt verscheurd door scheuren, de gezicht rimpels.
Vrouwen, Mannen, waar zijn jullie? Misschien is het déjà vu?
Misschien droom ik gewoon.
Hij werd een zwerver, een zwerver. Tosca-punten,
Dat jij mijn metgezel bent geworden, een losbandige Roddelaar.
Lash rijdt ergens de laatste van zijn gevangenen.
Zoals de executie van een gevangene. Maar er is een rivier in de verte, hutten
Mijn God, kan ik overleven?! Mijn God, kan ik overleven?!
Geld is alles in macht macht macht is alles in geld
Minuut voor minuut loopt de tijd ergens rond.
En zij rennen allemaal weg en onder hen zijn er die niet zien.
Welk lot zal hun worden beschonken, welke van hen het zal beleedigen?