Каста — Ревность songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ревность" van Каста.
Songteksten
Говорят, одежду шьет, занимается стряпнёй какой-то.
Решила вдруг зайти ко мне. С чего это?
В двенадцать, считай ночью, объявилась вдруг.
Что ж она хочет?
Ну пусть только заикнется об этих двух. Рот свой откроет тут
В прихожей. Или позже, на кухне.
Да как она может вслух при мне говорить такое!!!
Хотя - не. Наверно что-то другое.
Первый - ну не знаю. Чисто цивильный,
Жирный, заточка как в американском фильме.
Доход стабильный, устроил её в фирме.
Поднял зад, побежал в ювелирный.
Второй - это вообще: прозрачный свитерок с вырезом,
Полупидорок такой, гелем вылизан,
Кремом вымазан. Откуда вылез он?
Из книги редких видов выписан.
Пусть только заикнется об этих двух.
Чей-то брат, кому-то просто друг! Не переношу на дух!
Веселая компания, ребята - короче, всё понятно.
Очень приятно..
Ну чё я завожусь опять. Бред. Прошло уже сто лет.
Слышал, что одежда какая-то там, фирма,
Еще кулинария в кафе. Ну чё, молодчина.
Значит есть лаве,
Значит есть порядок в голове. Хуже никому не станет.
Воспоминаний - хватит. Этих нежностей, грубости,
Всякой ерунды в сущности.
Было ж время - я жил внутри таких глупостей!
Встреча состоялась напряженная.
Восстановленные клетки были вновь пораженными.
Претензии застали врасплох:
Слеп, глух, скуп, туп, груб, рэп,
Всё вслух. Вздох, всхлип.
Ты нет, а он смог. Просто друг.
Врешь! От слез тушь.
Что ж привел подруг, сук. Стоп! без рук! не трожь! не трожь!
Столик полетел к чертям. В стену пульт от телика.
Сцена с вывернутыми карманами. Истерика.
Пенальти ногой по звуковой плате.
Половина группы на разорванном плакате.
Двери с грохотом, соседи с ропотом. Снова вот она.
Стеклить опять будет кто потом?
- А ведь не так сильно щаз, - отвечаю шепотом.
Прошлый раз вы помните. Всё приходит с опытом.
Songtekstvertaling
Ze zeggen dat hij kleren maakt en kookt.
Besloot plotseling naar mij toe te komen. Waarom?
Om twaalf uur ' s nachts kwam ze opdagen.
Wat wil ze?
Laat hem deze twee maar noemen. Hij doet z ' n mond open.
In de gang. Of later, in de keuken.
Ja, hoe kon ze me dit hardop zeggen!!!
Hoewel ... niet. Waarschijnlijk iets anders.
Ten eerste , Weet ik niet. Zuiver civiel,
Dik, geslepen zoals in een Amerikaanse film.
Het inkomen is stabiel, geregeld in het bedrijf.
Ik pakte mijn kont en rende naar de juwelier.
De tweede is in het algemeen: een transparante trui met een cut-out,
Polupidorok such, gel likte,
Uitgesmeerd met room. Waar komt het vandaan?
Uit het boek van zeldzame soorten geschreven.
Laat hem deze twee maar noemen.
Iemands broer, iemands vriend! Ik kan er niet tegen.
Leuk gezelschap, jongens, kortom, alles is duidelijk.
Heel mooi..
Ik word weer opgewonden. Onzin. Het is al honderd jaar geleden.
Ik heb gehoord dat een kledingbedrijf,
Meer koken in het café. Goed gedaan.
Dus er is lava,
Dus er is orde in het hoofd. Het wordt niet erger.
Herinneringen zijn genoeg. Deze tederheid, grofheid,
Allerlei onzin in essentie.
Er was een tijd dat ik in zulke onzin leefde!
De vergadering was gespannen.
De teruggewonnen cellen werden weer aangetast.
De beweringen werden verrast:
Blind, doof, gierig, stom, grof, rap,
Allemaal hardop. Een zucht, een Snik.
Jij niet, maar hij wel. Gewoon een vriend.
Je liegt! Van tears mascara.
Ik heb mijn vrienden meegenomen, trut. Stop! geen handen! raak het niet aan! raak het niet aan!
De tafel ging naar de hel. De afstandsbediening zit in de muur.
De scène met de zakken bleek. Hysterisch.
Strafschop op het Geluidsbord.
De helft van de groep op de gescheurde poster.
De deuren ratelden, de buren mompelen. Hier is het weer.
Wie gaat er straks weer drinken?
"Nu niet meer", fluister ik.
Je herinnert je de laatste keer nog. Alles komt met ervaring.