Karnivool — Om songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Om" van Karnivool.

Songteksten

«To do this in two minutes, eternity in an hour.
It’s almost impossible, of course, to describe it.
You can only say: It isn’t, it isn’t, it isn’t.
Trying to tell people what it is.
Well of course, I don’t know any of our friends which haven’t said this one
thing in common.
Well, I never knew anything like that in the whole of my life.
And one or two people have said to me, I’ve said it to myself.
That’s what death is going to be like, and oh what fun it would be!»
«How do you mean that?»
«Well I mean that there are the colours, the beauties, the designs,
the beautiful ways which things appear.
People themselves, dull people, appear fascinating, interesting, mysterious,
wonderful.
But death’s only the beginning.
Suddenly you notice that there aren’t these separations.
That we’re not on a separate island shouting across to somebody else and trying
to hear what they’re saying, and misunderstanding.
You know, you use the word yourself.
Empathy.
This thing’s flowing underneath, we’re parts of a single constant,
it meets underneath the rock.
And with that goes such delight, a sober certainty of waiting bliss.»

Songtekstvertaling

"Om dit te doen in twee minuten, eeuwigheid in een uur.
Het is bijna onmogelijk om het te beschrijven.
Je kunt alleen maar zeggen: het is niet, het is niet, het is niet.
Ik probeer mensen te vertellen wat het is.
Ik ken geen van onze vrienden die dit niet gezegd hebben.
iets gemeen.
Ik heb nog nooit zoiets geweten.
En een of twee mensen hebben tegen me gezegd, Ik heb het tegen mezelf gezegd.
Dat is hoe de dood zal zijn, en oh wat leuk zou het zijn!»
"Hoe bedoel je dat?»
"Nou, ik bedoel dat er de kleuren zijn, de schoonheden, de ontwerpen,
de mooie manieren waarop dingen verschijnen.
Mensen zelf, saaie mensen, lijken fascinerend, interessant, mysterieus,
prachtig.
Maar de dood is nog maar het begin.
Plotseling merk je dat er geen scheidingen zijn.
Dat we niet op een ander eiland zitten te schreeuwen naar iemand anders en proberen
om te horen wat ze zeggen, en misverstand.
Je gebruikt het woord zelf.
Empathie.
Dit ding stroomt eronder, we zijn delen van één constante.,
het komt samen onder de rots.
En daarmee gaat zo ' n genot, een nuchtere zekerheid van het wachten op gelukzaligheid.»