Karine Polwart — The Light On The Shore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Light On The Shore" van Karine Polwart.
Songteksten
Old as I am, older than
The threads of understanding, which we weave between us Old as you are, older by far
Than the contours of the love that we leave behind us Bold as I am, bolder than
The pioneers who swept their way across the desert
Bold as you are, bolder by far
The lovers who have swum the tide to be together
Are we old enough and bold enough to say goodbye?
Old enough and bold enough that we do not need to cry?
Well I’m not so old and not so bold I don’t need you more
Now the light is slowly beckoning you to the shore
Cold is the ground for which you’re bound
It’s a place where we can never more be together
Cold is the air that takes you there
On a passage that will end with your end forever
But it’s not so cold I do not feel the warmth of your skin
Not so cold I do not know the fires that burn within you
Though they are fading now I wish that they would burn once more
And keep you from the light that’s slowly beckoning you to the shore
If I could sail the seas of time then I would keep you from harm
But I am no sailor and I cannot warn you
Though there’s nothing in my life I ever wanted more
Than to keep you from the light that’s slowly beckoning you
Than to shield you from the light that’s slowly beckoning you to the shore
Songtekstvertaling
Zo oud als ik ben, ouder dan
De draden van begrip, die we tussen ons weven, oud als jij, veruit ouder
Dan de contouren van de liefde die we achter ons laten dapper zoals ik ben, moediger dan
De pioniers die hun weg door de woestijn veegden
Hoe brutaal je ook bent, brutaler veruit
De geliefden die het getij hebben gezwommen om samen te zijn
Zijn we oud genoeg om afscheid te nemen?
Oud genoeg en brutaal genoeg dat we niet hoeven te huilen?
Ik ben niet zo oud en niet zo brutaal. ik heb je niet meer nodig.
Nu wenkt het licht je langzaam naar de kust.
Koud is de grond waarvoor je gebonden bent
Het is een plek waar we nooit meer samen kunnen zijn.
Koud is de lucht die je daar brengt
Op een passage die zal eindigen met jouw einde voor altijd
Maar het is niet zo koud Ik voel de warmte van je huid niet
Niet zo koud. Ik ken de branden die in je branden niet.
Hoewel ze nu vervagen, zou ik willen dat ze nog eens zouden branden.
En hou je weg van het licht dat je langzaam naar de kust wenkt.
Als ik de zeeën van de tijd kon bevaren, dan zou ik je beschermen.
Maar ik ben geen zeeman en ik kan je niet waarschuwen.
Hoewel er niets in mijn leven is wat ik ooit meer wilde
Dan om je weg te houden van het licht dat je langzaam wenkt
Dan om je te beschermen tegen het licht dat je langzaam naar de kust wenkt.