Kansas — The Pinnacle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Pinnacle" van Kansas.
Songteksten
I’ve so much to say, and yet I cannot speak
Come and do my bidding now for I have grown too weak
My weary eyes have seen all that life can give
Come to me, O young one, for you I can forgive
I stood where no man goes, and conquered demon foes
With glory and passion no longer in fashion
The hero breaks his blade
Cast this shadow long that I may hide my face
And in this cloak of darkness the world I will embrace
In all that I endure, of one thing I am sure
Knowledge and reason change like the season
A jester’s promenade
Lying at my feet I see the offering you bring
The mark of Cain is on our faces, borne of suffering
O, I long to see you say it’s not been wrong
I stand before you now, a riddle in my song
The answer is that sweet refrain
Unheard it always will remain
Beyond our reach, beyond our gain
Trapped in life’s parade, a king without a crown
In this joy of madness, my smile might seem a frown
With talons wrought of steel, I tore the heart of doom
And in one gleaming moment I saw beyond the tomb
I stood where no man goes, above the din I rose
Life is amusing though we are losing
Drowned in tears of awe.
Songtekstvertaling
Ik heb zoveel te zeggen, en toch kan ik niet spreken.
Ik ben te zwak geworden.
Mijn vermoeide ogen hebben alles gezien wat het leven kan geven.
Kom naar mij, o jonge, Voor jou kan Ik vergeven
Ik stond waar niemand heen gaat en veroverde demonenvijanden.
Met glorie en passie niet langer in de mode
De held breekt zijn zwaard
Werp deze schaduw lang, zodat ik mijn gezicht kan verbergen.
En in deze mantel van duisternis zal ik de wereld omarmen
In alles wat ik verdraag, van één ding ben ik zeker
Kennis en rede veranderen zoals het seizoen
De promenade van een nar
Liggend aan mijn voeten zie ik het offer dat je brengt
Het teken van Kaïn is op onze gezichten, gedragen door lijden.
O, ik verlang ernaar je te zien zeggen dat het niet verkeerd was
Ik sta nu voor je, een raadsel in mijn lied
Het antwoord is dat zoete refrein
Het zal altijd zo blijven.
Buiten ons bereik, buiten ons gewin
Gevangen in de parade van het leven, een koning Zonder kroon
In deze vreugde van waanzin, lijkt mijn glimlach misschien een frons.
Met stalen klauwen heb ik het hart van de ondergang verscheurd.
En op een glimmend moment zag ik voorbij de tombe
Ik stond waar niemand heen gaat, boven de din ik rose
Het leven is amusant maar we verliezen
Verdronken in tranen van ontzag.