Kadenzza — War Phantasma ( Suite Opus 4) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "War Phantasma ( Suite Opus 4)" van Kadenzza.
Songteksten
I die to kill
Days of slaughter
Giving my life for the nation
And his imperial majesty
With rising sun
The empire will come
Our kingdom could have been real Elysium
To vanquish the enemy
Oh… look back your way
To ruins and sorrows
When silence will scream
Porcelain eyed soldiers are marching on the street
Mobs of leaden beast are trampling down tranquility
Flocks of black flies are buzzing beyond the sky
Sound of hate, air-raid sirens groan
Children are running around trying to escape
When the flashing pale light dazed me
I perceive, this is the holocaust
Floating down, through the cloud
My consciousness is fading away
The edge of death I may have touched
I’m walking in a meadow of death
Peaceful, crisp winds pass through my hair
I remember the feeling in my hands
The feeling of mother
Your voiceless scream I cannot hear
Please, please let me hear the truth
«How many children have you killed, honey?»
I survive to die
Live to suffer
Oh, my immortal existence
Why can’t you help me?
Mental disorder
Distorted laughter
Wasted years to ruins of oblivion
Grinning inside my brain
No place to stay with me, peace has gone
Dreamland was far
Illusion is fear
The end is near
In my dream
Still I can see her form dressed in black
Dew glistened in her eyes has changed to blood
Blasphemy ever done tortures me in my end
Redeem me from my sin
Release me from this hell
I can feel death is creeping
The darkness I’m walking slowly to
My mental vortex
Spinning round and round
The punishment for my sin
I’m longing, longing to sleep forever…
Songtekstvertaling
Ik sterf om te doden.
Slachtdagen
Mijn leven geven voor de natie
En zijne keizerlijke majesteit
Met rijzende zon
Het rijk zal komen.
Ons koninkrijk had echt Elysium kunnen zijn.
Om de vijand te verslaan.
Kijk om je heen.
Op ruïnes en verdriet
Wanneer stilte zal schreeuwen
Porseleinen ogen soldaten marcheren op straat
De moerassen van het beest vertrappen de rust.
Zwermen zwarte vliegen zoemen voorbij de lucht
Geluid van haat, luchtalarm sirenes kreunen
Kinderen proberen te ontsnappen.
Toen het knipperende bleke licht Me verblindde
Ik zie dat dit de holocaust is.
Zwevend naar beneden, door de wolk
Mijn bewustzijn vervaagt.
De rand van de dood die ik misschien heb aangeraakt
Ik loop in een weide des doods
Vredige, frisse wind gaat door mijn haar
Ik herinner me het gevoel in mijn handen
Het gevoel van moeder
Je stemloze schreeuw die ik niet kan horen
Laat me alsjeblieft de waarheid horen.
Hoeveel kinderen heb je gedood, schat?»
Ik overleef om te sterven.
Leven om te lijden
Oh, mijn onsterfelijke bestaan
Waarom kun je me niet helpen?
Psychische stoornissen
Vervormd gelach
Jaren verspild aan ruïnes van vergetelheid
Grijnzend in mijn hersenen
Geen plek om bij mij te blijven, vrede is weg
Dreamland was ver weg.
Illusie is angst.
Het einde is nabij
In mijn droom
Toch zie ik haar in het zwart gekleed.
De dauw in haar ogen is veranderd in bloed.
Godslastering heeft me ooit gemarteld.
Verlos me van mijn zonde.
Bevrijd me uit deze hel.
Ik voel de dood sluipen.
De duisternis waar ik langzaam naar loop
Mijn mentale vortex
Draaien rond en rond
De straf voor mijn zonde
Ik verlang ernaar om voor altijd te slapen.…