Justin Rutledge — Alberta Breeze songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alberta Breeze" van Justin Rutledge.
Songteksten
All my city is dressed in skin
Her lips are dark
Her ankles thin
Oh my dizzy ballerina, won’t you give us a spin?
My country’s cold in autumn’s chains
Every time I think of her it rains
When she breathes upon the morning
She shakes all the weather vanes
Now I try to keep a steady hand
Because I’m living in a shaky land
Lord I try to be an honest man
But it’s tougher than I ever planned
In the westbound air tonight are those centuries
My tongue-tied beheaded bride
The Alberta breeze
Oh David drive like you’ve never done
Oh Sarah sing like you’ve never sung
Oh my dizzy ballerina spin like you’ve never spun
Now I’m sending you a telegram
About my days in the caravan
With the steers and the bleating lambs
Took the money and away I ran
I recall how the dress you wore rose above your knees
As the thrush flew from the mouth of the Alberta breeze
The summer’s turned it’s back on me with a sorrow-laden symmetry
With a highway kind of robbery
Like my life was an apology
Now I don’t think about you all the time
Only when the trees sway somehow slaughtered by the Alberta breeze
Songtekstvertaling
Mijn hele stad is gekleed in huid
Haar lippen zijn donker.
Haar enkels dun
Oh mijn dizzy ballerina, wil je ons een draai geven?
Mijn land is koud in de kettingen van de herfst
Elke keer als ik aan haar denk regent het
Als zij in Den ochtend blaast.
Ze schudt al het weer.
Nu probeer ik een vaste hand te houden.
Omdat ik in een wankel land woon.
Heer, Ik probeer eerlijk te zijn.
Maar het is moeilijker dan ik ooit van plan was.
In de westelijke lucht vanavond zijn die eeuwen
Mijn tong gebonden onthoofde bruid
De Alberta breeze
David rijdt zoals je nog nooit hebt gedaan.
Oh Sarah zing alsof je nog nooit gezongen hebt
Oh mijn dizzy ballerina draai alsof je nog nooit gesponnen hebt
Nu stuur ik je een telegram.
Over mijn dagen in de caravan
Met de ossen en de blatende lammeren
Ik nam het geld en rende weg.
Ik weet nog hoe de jurk die je droeg, boven je knieën stond.
Als de lijster vloog uit de mond van de Alberta breeze
De zomer draait zich om het is terug op mij met een droevige symmetrie
Met een soort roofoverval.
Alsof mijn leven een verontschuldiging was.
Nu denk ik niet de hele tijd aan je.
Alleen als de bomen op de een of andere manier worden afgeslacht door de Alberta breeze