Юрий Визбор — Сретенский двор songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сретенский двор" van Юрий Визбор.
Songteksten
А в тени снег лежит, как гора,
Будто снег тот к весне непричастен.
Ходит дворник и мерзлый февраль
Колет ломом на мелкие части.
Во дворах-то не видно земли,
Лужи — морем, асфальт — перешейком,
И плывут в тех морях корабли
С парусами в косую линейку.
Здравствуй, здравствуй, мой Сретенский двор!
Вспоминаю сквозь памяти дюны:
Вот стоит, подпирая забор,
На войну опоздавшая юность.
Вот тельняшка — от стирки бела,
Вот сапог — он гармонью, надраен.
Вот такая в те годы была
Униформа московских окраин.
Много знали мы, дети войны,
Дружно били врагов-спекулянтов,
И неслись по дворам проходным
По короткому крику: «атанда!».
Кто мы были? Шпана не шпана,
Безотцовщина с улиц горбатых,
Где, как рыбы, всплывали со дна
Серебристые аэростаты.
Видел я суету и простор,
Речь чужих побережий я слышал.
Я вплываю в свой Сретенский двор,
Словно в порт, из которого вышел.
Но пусты мои трюмы, в пыли…
Лишь надежды — и тех на копейку…
Ах, вернуть бы мне те корабли
С парусами в косую линейку!
II
±O-±--±--+ Edim
Songtekstvertaling
En in de schaduw ligt de sneeuw als een berg,
Alsof de sneeuw niets te maken had met de lente.
Er is een conciërge en een bevroren februari
Eikels met een koevoet in kleine delen.
Je kunt de grond niet zien in de yards.,
Puddles - bij de zee, asfalt-bij de istmus,
En schepen varen op die Zee.
Met zeilen in een schuine lijn.
Hallo, Hallo, mijn Sretensky court!
Ik herinner me door de herinnering aan de Duin:
Hier staat het, het hek vastzetten.,
Late jeugd voor de oorlog.
Hier is een vest van wit wassen.,
Hier is een laars-het is een accordeon, gepolijst.
Hier is zo ' n in die jaren was
Uniformen van de buitenwijken van Moskou.
Wij oorlogskinderen wisten veel.,
Samen slaan ze hun vijanden, speculanten.,
En rende door de binnenplaatsen door gangen
Bij een korte kreet: "atanda!"
Wie waren we? Punks, geen punks.,
Vaderloos van de straten van Gorbatykh,
Waar, net als vis, ze zweefden van de bodem
Zilveren ballonnen.
Ik zag de drukte en de ruimte,
Ik heb de toespraak van buitenlandse kusten gehoord.
Ik zwem in mijn Sretensky tuin,
Het is net de haven die je achterliet.
Maar leeg zijn mijn houdingen, in het stof…
Alleen hoop - en die voor een cent…
Ik wou dat ik die schepen terug kon krijgen.
Met zeilen in een schuine lijn!
II
±O - ± -- ± -- + Edim