Юрий Шкитун — Афганистан songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Афганистан" van Юрий Шкитун.
Songteksten
А мне вчера опять Афган приснился
Хотя уже прошло немало лет
Приснились мне в туманной дымке лица
Друзей моих которых рядом нет
Взлетают вверх три красные ракеты
И мы опять уходим в никуда
Уходим в ночь уходим до рассвета
Оставив только оттиск сапога
Афганистан ты наша боль и наша горечь
Ты наша память что годами не стереть
Афганистан палящий зной и горы,
А там в горах по трубам бродит смерть
И вот уже мы у конечной цели
Стучит в висках от звука тишины
Затворы щёлкнули и вздрогнуло ущелье
Вздымая эти горы на дыбы
Печёт ладони раскалённый камень,
А за спиной вдруг разорвался крик
Сашка что с тобой? ты ранен? -
Да нет не ранен Сашка
А где-то там за тысячи километров
Не спится матери застывшей у окна
И неспроста не спится ей наверно
Она всё чует мамина душа
Не ставят им большие обелиски,
Но в памяти останутся всегда
Те микрологии траурные списки
Из лица их улыбки
Songtekstvertaling
Ik heb gisteren weer over Afghanistan gedroomd.
Hoewel er vele jaren voorbij zijn gegaan
Ik droomde van gezichten in een wazige nevel
Mijn vrienden die er niet zijn
Drie rode raketten vliegen omhoog.
En we gaan nergens meer heen.
We gaan de nacht in we gaan voor zonsopgang
Alleen de indruk van een laars achterlaten
Afghanistan jij bent onze pijn en bitterheid
Jij bent onze herinnering die jaren niet gewist kan worden.
Afghanistan verschroeiende hitte en bergen,
En daar in de bergen zwerft de dood door de pijpen
En nu zijn we bij het einddoel
Mijn tempels kloppen uit het geluid van stilte.
De bouten klikten en de kloof trilde.
Het opstoken van deze bergen
Bakt de palm van een gloeiende steen,
Een plotselinge schreeuw brak uit achter hem
Sashka, Wat is er mis met jou? ben je gewond? -
Ja nee doe Sasha geen pijn
En daar ergens duizenden kilometers.
Mijn moeder kan niet bevroren Slapen bij het raam.
En ze kan waarschijnlijk niet slapen voor een reden.
Ze kan de ziel van moeder ruiken.
Er zitten geen grote obelisken op.,
Maar ze zullen altijd in je geheugen blijven.
Die micrologies rouwlijsten
Van het gezicht van hun glimlach