Юрий Кукин — Пора songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Пора" van Юрий Кукин.
Songteksten
Холодком осенних писем,
И, в тайге гремящий выстрел
Ранил птицу и меня.
Думал, все во мне уснуло,
Не важны ни боль, ни смысл…
Защемило, затянуло
В печь осеннего огня.
Что же делать, что же делать?
Постучаться в ваши двери
И, как будто от убийцы,
От себя себя спасать?
Первым к вам войдет отчаянье,
Следом я — ваш Чарли Чаплин,
Жизнь, как тросточку, кручу я,
Сделав грустные глаза.
Невезенья, неурядиц
Стал замерзшим водопадом.
Мне тепла от вас не надо,
Не тревожьте водопад!
Только осень — листопадом,
Только ты — прощальным взглядом…
Я просил тебя: «Не надо!», —
Все вернули мне назад.
Уезжал в зеленый омут,
Убегал в волшебный город,
И в прыжках сквозь арки радуг
Сам себя тренировал.
Знал же, знал, что не поможет,
Приобрел ненужной ложью
Пустоту ночей бессонных
И восторженных похвал.
Потянуло, потянуло
Холодком осенних писем,
Желтых, красных, словно листья,
Устилающие путь.
И опять лицом в подушку —
Ждать, когда исчезнут мысли,
Что поделать? Надо, надо
Продержаться как-нибудь…
Конец сентября 1965
Темиртау
Songtekstvertaling
De kou van de herfstletters,
En, in de taiga, een donderend schot
Verwond de vogel en mij.
Ik dacht dat alles in me sliep.,
Pijn en betekenis zijn niet belangrijk.…
Geknepen, strak
In de oven van de herfstbrand.
Wat te doen, wat te doen?
Klop op je deur.
En, als van een moordenaar,
Jezelf redden van jezelf?
Wanhoop zal de eerste zijn die tot je komt.,
Volgende ben ik je Charlie Chaplin.,
Het leven, als een wandelstok, draai ik,
Droevige ogen maken.
Pech, problemen.
Werd een bevroren waterval.
Ik heb geen warmte van jou nodig.,
Stoor de waterval niet!
Alleen herfst-bladval,
Alleen jij, met een oogwenk.…
Ik vroeg je: "niet doen!», —
Ik kreeg alles terug.
Ik ging naar het groene zwembad.,
Rende weg naar de magische stad,
En door de bogen van regenbogen springen
Ik heb mezelf getraind.
Ik wist het, Ik wist dat het niet zou helpen.,
Het was een onnodige leugen.
De leegte van slapeloze nachten
En enthousiaste lof.
Getrokken, getrokken
De kou van de herfstletters,
Geel, rood, zoals bladeren,
De weg plaveien.
En weer gezicht in het kussen —
Wachten tot de gedachten verdwijnen,
Wat kan ik doen? Moet, moet
Op een of andere manier volhouden…
Eind September 1965
Temirtau