Юрий Черкашин — Женщина в белом songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Женщина в белом" van Юрий Черкашин.
Songteksten
Что-то в космосе нашем случилось, не знаю пока,
Загрустил мой пророк, на вопросы не знает ответов.
Наши самые лучшие дни затерялись в веках
И вернуть их нам не суждено по всем верным приметам.
По окну растекаются кляксами капли дождя,
И дрожат светофора глаза на стекле акварелью,
Я прошу, промолчи, я прошу, промолчи, уходя,
Переждём эту осень и встретимся снежной метелью.
ПРИПЕВ: Песня лета умолкла, остановка осиротела,
Разбросала рябина алые кисти.
Ах, как долго, как долго идёт эта женщина в белом
Сквозь парящие в дымке жёлтые листья.
Ах, как долго, как долго идёт эта женщина в белом
Сквозь парящие в дымке жёлтые листья.
Наш автобус уехал из города радостных встреч
И безоблачных солнечных дней, и чудес ожиданья.
А приехал в страну холодов. Нам тепло не сберечь.
Мы застыли в раздумье — и как оттянуть миг прощанья?
Только окна домов почему-то так грустно глядят,
И смешалась слеза с уходящим воскресным весельем.
Я прошу, промолчи, я прошу, промолчи, уходя,
Переждём эту осень и встретимся снежной метелью.
ПРИПЕВ: Песня лета умолкла, остановка осиротела,
Разбросала рябина алые кисти.
Ах, как долго, как долго идёт эта женщина в белом
Сквозь парящие в дымке жёлтые листья.
Ах, как долго, как долго идёт эта женщина в белом
Сквозь парящие в дымке жёлтые листья.
Songtekstvertaling
Er is iets gebeurd in onze ruimte, dat Weet ik nog niet.,
Mijn profeet is verdrietig, hij weet de antwoorden niet op vragen.
Onze beste dagen zijn verloren in de eeuwen
En het is niet aan ons om hen met de juiste tekenen terug te brengen.
Op het raam smelten en de druppels van de regen,
En beef verkeerslicht ogen op het glas waterverf,
Ik smeek je om stil te zijn, Ik smeek je om stil te zijn, terwijl je gaat.,
Laten we deze herfst een sneeuwstorm tegemoet gaan.
Refrein: The song of summer is silent, the stop is orphened,
Rowan verstrooide rode borstels.
Ah, hoe lang, hoe lang loopt deze vrouw in het wit
Door de gele bladeren drijvend in de nevel.
Ah, hoe lang, hoe lang loopt deze vrouw in het wit
Door de gele bladeren drijvend in de nevel.
Onze bus verliet de stad van vreugdevolle bijeenkomsten
En wolkenloze zonnige dagen, en de wonderen van het wachten.
Ik kwam naar het land van koud weer. We kunnen de hitte niet redden.
We verstijven in gedachten-en hoe het moment van afscheid uit te stellen?
Alleen de ramen van de huizen zien er om de een of andere reden zo triest uit.,
En een traan vermengd met de passerende zondagskeer.
Ik smeek je om stil te zijn, Ik smeek je om stil te zijn, terwijl je gaat.,
Laten we deze herfst een sneeuwstorm tegemoet gaan.
Refrein: The song of summer is silent, the stop is orphened,
Rowan verstrooide rode borstels.
Ah, hoe lang, hoe lang loopt deze vrouw in het wit
Door de gele bladeren drijvend in de nevel.
Ah, hoe lang, hoe lang loopt deze vrouw in het wit
Door de gele bladeren drijvend in de nevel.