June — Invitations songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Invitations" van June.
Songteksten
I’ve got your invitation to be disappointed
Well I’d love to hear you out
I’m just having trouble finding reasons
It always seemed to be, your voice that kept them awake
It always seemed to me
I’ve got your invitation to be disappointed
Well I’d love to duck and cover, or just hide behind regret
I’m just having trouble finding reasons
It always seemed to be, your voice that kept them awake
It always seemed to me
You’ve hid this all inside
(No matter how hard you tried)
You always hid behind your best disguise
You must have misunderstood this
When did you become so good at making me feel like I’m wrong?
I can hear it in your voice
(But I’m blocking the words out)
I guess I don’t have to make a choice
(Your cards are out on the table now)
I know this conversation
It’s the tone in your voice that always gives you away
Or are you still unhappy about the weather?
I was never able to tell
Just to get this through to you
I’ll stutter on my words and never second guess my phrases
I guess that’s why you’re learning how to fake this
I guess that’s why I’ve grown to hate this
Songtekstvertaling
Ik heb je uitnodiging om teleurgesteld te zijn.
Ik zou graag naar je luisteren.
Ik heb gewoon moeite om redenen te vinden.
Het leek altijd zo te zijn, dat jouw stem hen wakker hield.
Het leek me altijd
Ik heb je uitnodiging om teleurgesteld te zijn.
Nou, ik zou graag bukken en dekken, of gewoon verbergen achter spijt
Ik heb gewoon moeite om redenen te vinden.
Het leek altijd zo te zijn, dat jouw stem hen wakker hield.
Het leek me altijd
Je hebt dit allemaal verborgen.
(Hoe hard je ook probeerde)
Je verstopte je altijd achter je beste vermomming.
U moet dit verkeerd begrepen hebben.
Sinds wanneer ben jij zo goed in het laten voelen dat ik het mis heb?
Ik hoor het aan je stem.
(Maar ik blokkeer de woorden)
Ik denk dat ik geen keuze hoef te maken.
(Uw kaarten liggen nu op tafel)
Ik ken dit gesprek.
Het is de toon in je stem die je altijd verraadt.
Of ben je nog steeds ongelukkig over het weer?
Ik kon het nooit zeggen.
Gewoon om dit tot je door te dringen.
Ik stotter op mijn woorden en twijfel nooit aan mijn zinnen.
Ik denk dat je daarom leert hoe je dit moet faken.
Ik denk dat ik dit daarom haat.