June Tabor — The Border Widow's Lament songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Border Widow's Lament" van June Tabor.
Songteksten
My love, he built me a bonny bower
And clad it o’er with lily flower
A bonnier bower you ne’er did see
Than my true love he built for me There came a man by middle day
He spied his sport and went away
And brought the King that very night,
Who broke my bower and slew my knight
He slew my knight to me so dear
He slew my knight and seized his gear
My servants all for life did flee
And left me in extremity
I sewed his shroud, making my moan
I watched his corpse, myself alone
I watched his body night and day
No living creature came that way
I took his body on my back
And whiles I walked and whiles I sat
I digged a grave and laid him in,
And happed him with the turf so green
Oh, don’t you think my heart was sore,
As I laid the earth on his yellow hair
Oh, don’t you think my heart was woe,
As I turned about, away to go No living man I’ll love again
Since that my lovely knight is slain
With just one lock of his yellow hair
I’ll chain my heart forevermore
Songtekstvertaling
Mijn liefste, hij bouwde een Bonny bower voor me
En geplateerd het O ' er met leliebloem
Een bonnier bower heb je nooit gezien
Dan mijn ware liefde die hij voor mij bouwde kwam er een man midden op de dag
Hij bespioneerde zijn sport en ging weg.
En bracht de koning die nacht,
Die mijn bower brak en mijn ridder doodde
Hij doodde mijn ridder zo lief
Hij doodde mijn ridder en pakte zijn spullen.
Mijn dienaren vluchtten voor het leven.
En liet me in extremiteit achter.
Ik naaide zijn lijkwade, maakte mijn kreun
Ik keek alleen naar zijn lijk.
Ik keek dag en nacht naar zijn lichaam.
Geen levend wezen kwam die kant op.
Ik nam zijn lichaam op mijn rug
En terwijl ik liep en terwijl ik zat
Ik heb een graf gegraven en hem erin gelegd.,
En hakte hem met het gras zo groen
Denk je niet dat mijn hart pijn deed?,
Toen ik de aarde op zijn gele haar legde
Oh, denk je niet dat mijn hart wee was,
Terwijl ik me omdraaide, weg om te gaan geen levende man zal ik weer liefhebben
Sinds dat mijn mooie ridder is gedood
Met slechts één lok van zijn gele haar
Ik zal mijn hart voor altijd ketenen