June Tabor — I'll Go and Enlist for a Sailor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I'll Go and Enlist for a Sailor" van June Tabor.
Songteksten
Oh list, oh list to me sorrowful lay,
And attention give to me song, I pray,
When you’ve heard it all you’ll say
That I’m an unfortunate tailor.
For once I was happy as a bird in a tree,
My Sarah was all in the world to me,
Now I’m cut out by a son of the sea,
And she’s left me here to bewail her.
Why did Sarah serve me so?
No more will I stitch and no more will I sew;
Me thimble and me needle to the winds I’ll throw
And I’ll go and 'list for a sailor.
Now me days were honey and me nights were the same,
Till a man called Cobb from the ocean came
With his long black beard and his muscular frame,
A captain on board of a whaler.
Well he spent his money both frank and free,
With his tales of the land and his songs of the sea,
And he stole me Sarah’s heart from me,
And blighted the hopes of a tailor.
Well, once I was with her, when in came Cobb
«Avast!» he cried, «you blubbery swab.
If you don’t knock off I’ll scuttle your knob!»
And Sarah smiled at the sailor.
So now I’ll cross the raging sea,
For Sarah’s proved untrue to me.
Me heart’s locked up and she’s the key;
What a very unfeeling gaoler.
And so now, kind friends, I’ll bid you adieu,
No more me woes shall trouble you;
I’ll travel the country through and through,
And go and 'list for a sailor.
Songtekstvertaling
Oh lijst, Oh lijst voor mij sorrowful lay,
En aandacht geef me lied, Ik bid,
Als je het gehoord hebt, zeg je alles.
Dat ik een ongelukkige kleermaker ben.
Voor een keer was ik zo gelukkig als een vogel in een boom,
Mijn Sarah was alles in de wereld voor mij,
Nu ben ik afgesneden door een zoon van de zee.,
En ze liet me hier achter om haar te betoveren.
Waarom heeft Sarah me zo gediend?
Niet meer zal ik hechten en niet meer zal ik naaien;
Mijn vingerhoed en mijn naald naar de wind Ik gooi
En ik ga een lijst maken voor een Zeeman.
Mijn dagen waren schat en mijn nachten waren hetzelfde,
Tot een man genaamd Cobb uit de oceaan kwam
Met zijn lange zwarte baard en zijn gespierde frame,
Een kapitein aan boord van een walvisvaarder.
Hij gaf z ' n geld uit, frank en gratis.,
Met zijn verhalen over het land en zijn liederen over de zee,
En hij stal Me Sarah ' s hart van mij,
En verwoestte de hoop van een kleermaker.
Nou, eens was ik bij haar, toen kwam Cobb
"Wacht!"hij huilde," jij blubberig uitstrijkje.
Als je er niet mee stopt, laat ik je Knopje stinken.»
En Sarah lachte naar de ZEEMAN.
Dus nu steek ik de woeste zee over,
Want Sarah is niet waar voor mij.
Mijn hart zit vast en zij is de sleutel;
Wat een ongevoelige cipier.
En nu, lieve vrienden, neem ik afscheid van jullie.,
Ik zal je niet meer lastig vallen.;
Ik reis het land door en door,
En ga een lijst maken voor een Zeeman.