Julos Beaucarne — Au petit Sablon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Au petit Sablon" van Julos Beaucarne.
Songteksten
Au P’tit Sablon comme au Grand
Les fleurs sauvages ont leurs passants
Elles se vendent
Elles sont vendues par des enfants
Qui les ont cueillies dans les champs
Pour les vendre
Si une petite main vous tend
Ces fleurs sauvages, filles de vingt ans
Il faut les prendre
Et vous en aller gentiment
Les offrir à votre bel amant
Si beau, si tendre
S’il ne veut pas les accepter
Alors, il faut vous en aller
Aller les revendre
Au P’tit Sablon ou bien au Grand
À celles qui ont de vrais amants
Des beaux, des tendres
Qu’elles soient jonquilles ou bien muguets
Primevères, renoncules des prés
Vaut mieux les revendre
Avec beaucoup plus d’intérêt
Bien avant qu’elles ne soient fanées
Faut pas attendre
La moralité d' tout ceci
C’est qu' les filles n' doivent jamais offrir
Des fleurs aux hommes
Elles doivent se réserver le droit
De refuser ces fleurs-là
Si belles, si tendres
S’il en est des désespérées
Ce n’est pas elles qui doivent aller
Aller se pendre
Mais c’est les amants écartés
Qui, le cœur gros, le cœur brisé
Vont se pendre
Quant à moi, jamais, non jamais
Si une fille m' refuse un bouquet
J' n’irai me pendre
J’essaierai une autre variété
De fleur sauvage au premier mai
D' l’année suivante
Songtekstvertaling
De kleine Sablon als de grote
Wilde bloemen hebben hun voorbijgangers
Ze verkopen
Ze worden door kinderen verkocht
Die hen uit de velden heeft geplukt
Om ze te verkopen.
Als een kleine hand je bereikt
Deze wilde bloemen, 20-jarige meisjes
Je moet ze meenemen.
En je vertrekt mooi.
Bied ze aan je mooie minnaar.
Zo mooi, zo teder
Als hij ze niet wil accepteren
Dus, je moet gaan.
Ga ze doorverkopen.
De kleine Sablon of de grote
Aan hen die ware geliefden hebben
Prachtig, teder
Of het nu narcissen of lelies van de vallei zijn
Primrosen, boterbloemen
Het is beter om ze te verkopen.
Met veel meer interesse
Lang voordat ze vervagen
Wacht niet.
De moraal van dit alles
Het is dat meisjes nooit te bieden hebben
Van bloemen naar mannen
Zij moeten zich het recht voorbehouden
Om deze bloemen te weigeren
Zo mooi, zo teder
Als het wanhopig is
Ze hoeven niet te gaan.
Ga jezelf ophangen.
Maar dit zijn de geliefden apart
Wie, het grote hart, het gebroken hart
Will hang
Wat mij betreft, nooit, nooit
Als een meisje me een boeket weigert
Ik hang mezelf niet op.
Ik probeer een andere variëteit.
Van wilde bloem tot 1 mei
Van het volgende jaar