Julio Jaramillo — Remiscencias songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Remiscencias" van Julio Jaramillo.
Songteksten
Amada es imposible borrar de mi memoria
Me persigue el recuerdo de tu extrao mirar.
Esa risa tan tuya tus labios tentadores
Que dejaron su encanto prendido en mi ansiedad.
En mi alma vagabunda se fundi el alma tuya como el Ya no se funde cuando lo besa el sol.
Por eso aunque otros labios me dieron su ternura
Ninguno como el tuyo llego a mi corazn
Fueron los ojos tuyos temas de mis canciones
Fueron los labios tuyos msica en mi cantar
Y Ahora son tus ojos mi pena y mis dolores
Son esos labios tuyos mi destino fatal.
«Dicen que con el tiempo los recuerdo se esfuma,
Se ahonda en el olvido lo que fue una pasin,
Mentira, cuando mueras y bajas a mi tumba
Veras que aun cordearte la llama de mi amor.»
En mi loca bohemia eh amado a otras mujeres
Con la fe infinita del que quiere olvidar
Mas siempre me atormenta tus ojos soadores
Y nostlgicamente suspiro al evocar.
Que de mi reminiscencias hay en los sueos mos
Crepsculos entero eh llorado por ti Que aun estn mis ojos del llanto merecidos
Evocando esas horas que aun viven en mi. "
Songtekstvertaling
Geliefd is onmogelijk te wissen uit mijn geheugen
Ik word achtervolgd door de herinnering aan je buitenaardse blik.
Die lach zo de jouwe je verleidelijke lippen
Ze lieten hun charme op mijn angst.
In mijn zwervende ziel is je ziel gesmolten omdat het niet meer smelt als de zon het kust.
Daarom gaven andere lippen me hun tederheid.
Niemand zoals de jouwe kwam in mijn hart
Waren jouw ogen thema ' s van mijn liedjes
Waren je lippen msica in Mijn Zingen
En nu zijn jouw ogen mijn verdriet en mijn verdriet
Die lippen van jou zijn mijn fatale lot.
"Ze zeggen dat na verloop van tijd ik me ze herinner vervagen,
Graven in de vergetelheid wat een Jasin was,
Lieg, als je sterft en naar mijn graf komt
Je zult zien dat ik je nog steeds opbind met de vlam van mijn liefde.»
In mijn gekke Bohemen heb ik van andere vrouwen gehouden.
Met het oneindige geloof dat hij wil vergeten
Maar ik word altijd gekweld door je ontnuchterende ogen.
En nostalgisch zucht ik als ik roep.
Dat van mijn herinneringen zijn er in mijn dromen
Ik heb om je gehuild. dat zijn nog steeds m ' n huilende ogen.
Het oproepen van die uren die nog in me leven. "