Juliette Gréco — Lola la rengaine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lola la rengaine" van Juliette Gréco.
Songteksten
Un Pernod, un porto, un calva
Un pastis, un whisky, une vodka
Un bourbon, un Picon, un coca
Un vieux marc, un Ricard, un blanc sec
Une Pelforth, liqueur forte, anisette
Un cognac, armagnac, cigarettes
Voilà, c’est bien !
On l’appelait Lola la rengaine
Elle chantonnait tout au long d' la s’maine
Dans ce bar perdu au bout d' l’autoroute
Petite vertu et grand cœur sans doute
Elle f’sait l' service, Lola la rengaine
Gaieté factice, si près, si lointaine
Et le soir tard, deux sous dans l' bastringue
Pour un regard, elle enl’vait ses fringues
Lola?
On l’appelait Lola la rengaine
Elle souriait tout au long d' la s’maine
Dans ce bar minable au bout d' l’autoroute
Plaisirs coupables et rêves sans doute
Routiers, loubards, Lola la rengaine
Versait à boire, traînant sa dégaine
Le cœur noyé au son du bastringue
Pour un baiser, elle jetait ses fringues
Tout d' suite !
On l’appelait Lola la rengaine
Elle effaçait de son rire la gêne
Dans ce bar maudit au bout d' l’autoroute
Vagues envies et cœur en déroute
On chahutait Lola la rengaine
Sans voir danser dans ses yeux la peine
Quand fermait l' bar, qu’on coupait l' bastringue
Et que, dans l' noir, elle r’mettait ses fringues
L’escalier, au premier, la mansarde
Sur la table, dans son cadre elle regarde
Un sanglot, la photo, sa mémoire
L’horizon, la maison, le jardin
Premier plan, l’homme tend ses deux mains
Il sourit, ses yeux gris disent «viens»
Un cliché mal cadré, noir et blanc
Du bonheur ne demeure qu’un instant
Comme au temps, temps d’avant l’accident
Songtekstvertaling
Een Pernod, een haven, een kale
Eén pastis, één whisky, één wodka.
Een bourbon, een Picon, een cola.
Een oude marc, een Ricard, een droge witte
Een Pelforth, sterke drank, anisette
Cognac, armagnac, sigaretten
Dat is goed !
Ze heette Lola de rengaine.
Ze zong de hele tijd al s ' mainine.
In deze bar verloren aan het einde van de snelweg
Kleine deugd en groot hart zonder twijfel
Ze kent de dienst, Lola de rengaine.
Nep vrolijkheid, zo dichtbij, zo ver weg
En ' s avonds laat, twee onder in de bastringue.
Ze droeg haar kleren.
Lola?
Ze heette Lola de rengaine.
Ze lachte de hele tijd.
In deze armoedige bar aan het einde van de snelweg
Schuldgevoelens en dromen zonder twijfel
Vrachtwagenchauffeurs, loubards, Lola La rengaine
Stromend water.
Het hart verdronk naar het geluid van de bastringue
Voor een kus gooide ze haar kleren weg.
Nu meteen.
Ze heette Lola de rengaine.
Ze wiste het ongemak met haar gelach.
In deze vervloekte bar aan het einde van de snelweg
Golven verlangen en hartkloppingen
We achtervolgden Lola de rengaine.
Zonder de dans in zijn ogen te zien die de moeite waard is
Toen de bar gesloten was, hadden we de bastringue afgesneden.
En dat ze in het donker haar kleren aantrok.
De trap, in het eerste, de zolder
Op de tafel, in haar frame kijkt ze
Een sob, de foto, zijn geheugen
De horizon, het huis, de tuin
Close-up, de man houdt beide handen uit
Hij lacht, zijn grijze ogen zeggen " Kom»
Een verkeerd schot, Zwart en Wit.
Geluk blijft slechts voor een moment over.
Zoals in de tijd, tijd voor het ongeval