Juliette Gréco — Jean de la Providence de Dieu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jean de la Providence de Dieu" van Juliette Gréco.
Songteksten
C'était en l’an dix-neuf cent deux
Quand Jean d' la Providence de Dieu
Ouvrit la porte sans carte blanche
Son front était cuit et recuit
Par le soleil et les soucis
Son sac était lourd sur sa hanche
Mais la mer du Nord s’engouffra
Dans l' bar où tenions nos états:
Y avait Machin, Chose et Langlois
Y avait Frances, et c'était moi !
Nous étions tous les cinq à l’aise
Dans le vieux bar de l’Irlandaise !
En ce temps-là, y avait Langlois
Machin et Chose, l’Irlande et moi
Le vent qui soufflait de la mer
Nous a pris dans ses bras de fer
Pour en emporter deux en douce
Il ne resta dans l' cabaret
Après qu’ils se furent taillés
Car ils avaient l' diable à leurs trousses
Que Langlois, moi et ce curieux
Jean de la Providence de Dieu !
Y avait donc Jean, et Cætera
Langlois, et la môme qu'était moi
Langlois, très fauché, mit les voiles
Pour retrouver sa bonne étoile
Alors nous ne fûmes plus que deux
Moi et la Providence de Dieu !
On m' nomme aussi «Saint-Jean bouche d’or»
Me dit ce grand matelot du Nord
Et quand je chante ma complainte
Au petit jour, passé minuit
Ici ou là, comme un défi
Toutes les garces se croient des saintes !
Puis il disparut en chantant
Autant en emporte le vent…
Y avait Machin, Chose et Langlois
Maintenant, il n’y avait plus que moi !
J'étais seule devant les bouteilles
Elles m’offraient d’autres merveilles !
En souvenir de Jean, j’en bus deux
Et tout l' reste à la grâce de Dieu !
Que sont devenus mes copains?
À dire vrai, je n’en sais plus rien
L’Irlandaise a fermé boutique
Machin et Chose ont disparu
Dans le décor des inconnus
C’est la faute au vent hystérique:
Il fit entrer ce Jean de Dieu
Sa Providence et ses bons vœux !
Ah, les bistrots des ports de mer !
Lorsque le vent pleure en hiver
Et vous prend pour toute la vie
Avec ses orgues de Barbarie !
C'était en l’an dix-neuf cent deux
Au Rendez-vous des amoureux
Songtekstvertaling
Het was in het jaar negentienhonderd twee
Toen Johannes van Gods voorzienigheid
Opende de deur zonder blanco kaart
Zijn voorhoofd was gebakken en uitgegloeid.
Bij de zon en zorgen
Zijn tas was zwaar aan zijn heup.
Maar de Noordzee overspoeld
In de bar waar we onze Staten hielden:
Er was iets, iets en Langlois.
Er was Frances, en ik was het !
We waren alle vijf comfortabel.
In de oude Ierse bar !
In die tijd was er Langlois.
Ding en Ding, Ierland en ik
De wind waait uit de zee
Nam ons in zijn armen
Om er twee te nemen.
Hij bleef niet in het cabaret.
Nadat ze zichzelf gesneden hebben
Want ze hadden de duivel achter hen aan
Die Langlois, ik en deze nieuwsgierige
Johannes van Gods voorzienigheid !
Dus er was John, en Cætera
Langlois, en de jongen die ik was
Langlois, zeer gebroken, zeil
Om zijn geluksster te vinden.
Toen waren we nog maar met z ' n tweeën.
Ik en God ' s Voorzienigheid !
Ik heet ook Saint-Jean bouche d ' Or.»
Zegt Deze grote noordelijke zeeman
And when I sing my lament
Bij zonsopgang, na middernacht
Hier of daar, als een uitdaging
Alle teven denken dat ze heiligen zijn !
Toen verdween hij zingend.
Tot zover de wind.…
Er was iets, iets en Langlois.
Nu was ik de enige.
Ik was alleen voor de flessen.
Ze boden me andere wonderen aan.
Ter nagedachtenis aan Jean, ik bus twee
En alles blijft over aan de genade van God !
Wat zijn mijn vrienden geworden?
Eerlijk gezegd Weet ik niet meer.
De Ierse vrouw heeft de zaak gesloten.
Ding en ding zijn weg.
In het landschap van vreemden
Het is de schuld van de hysterische wind.:
Hij bracht deze Johannes van God binnen.
Zijn voorzienigheid en goede wensen !
Ah, de bistro ' s van de zeehavens !
Wanneer de Wind huilt in de winter
En neemt je voor een leven
Met zijn barbaarse organen !
Het was in het jaar negentienhonderd twee
Op het rendez-vous van geliefden