Julien Clerc — Toi, tu me plais songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Toi, tu me plais" van Julien Clerc.
Songteksten
Elle a pris ses enfants
Et elle les a noyés
C'était seulment
Des carrés de papier
Cent-vingt pages déchirées
Qui allaient se baigner
Juste là où la Seine
Embrasse Aubervilliers
Du haut du pont de fer
Elle les a vus flotter
S’en aller vers la mer
Nourrir les naufragés
Un tout petit roman
Qui disait sans mentir
Qu’on peut tout inventer
Même ses souvenirs
Ça s’appelait:
«Toi, tu me plais»
On lui avait dit: Non
Qu’il faudrait travailler
En faire un peu plus long
En soignant les effets
D’autres qui n’avaient pas lu
Lui avaient écrit:
Ceci ne rentre pas
Dans nos catégories
D’autres, encore plus polis
Lui avaient proposé
De travailler l’histoire
À quatre mains croisées
Comme on dirait aux femmes
Aux Indiens, aux enfants:
«Tout ça n’est pas sérieux
Couchez-vous maintenant.»
Elle a pris son enfant
Et elle l’a noyé
C'était son manuscrit
Qu’elle avait déchiré
Il était moins de six heures
Le soleil souriait
Le monde et le bonheur
Quelque part l’attendaient
Ça s’appelait:
«Toi, tu me plais»
Songtekstvertaling
Ze nam haar kinderen mee.
En zij verdronk hen.
Het was gewoon ...
Papier vierkanten
120 pagina ' s gescheurd
Die zouden gaan baden
Precies waar de Seine
Omarm Aubervilliers
Vanaf de top van de IJzeren Brug
Ze zag ze drijven.
Naar zee gaan
De schipbreuk voeden
Een kleine roman
Wie zei dat zonder te liegen?
Dat we alles kunnen uitvinden
Zelfs zijn herinneringen.
Het heette:
"Ik vind je leuk»
Ze zeiden: "nee."
Dat we moeten werken
Maak het nog wat langer.
Door de effecten te genezen
Anderen die niet hadden gelezen
Had hem geschreven:
Dit past niet
In onze categorieën
Andere, nog meer gepolijst
Had hem ten huwelijk gevraagd
Om geschiedenis te werken
Met vier handen gekruist
Zoals het eruit ziet voor vrouwen
Aan Indianen, aan kinderen:
"Dit is allemaal niet ernstig
Ga nu naar bed.»
Ze nam haar kind mee.
En ze verdronk hem.
Het was zijn manuscript.
Dat ze had gescheurd
Het was minder dan zes uur.
De zon lachte.
De wereld en het geluk
Ergens wachtte hij op hem.
Het heette:
"Ik vind je leuk»