Julien Clerc — Sur la plage, une enfant songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sur la plage, une enfant" van Julien Clerc.
Songteksten
Sur la plage une enfant que sa mère amenait
Avait d’abord surpris par un joli visage
Si ingénu, si fin, probablement jamais
On avait vu si reposant, si sage
Mais il fallut bientôt se rendre à l'évidence
Une chose intriguait, sorte d’inélégance
Que cet enfant avait sans le vouloir
La tête un peu penchée sur le cou s’inclinant
La grève en un instant avait paru glacée
Et le panorama des sables enlacés
Tandis que de la mer je regardais l'âme
Tandis que de la mère je regardais la main
Que faisait elle penchée où bien la recoiffant
Cette frêle fillette peut être de dix ans
On lui mit un maillot, cela fut difficile
Chaque geste coûtait, chaque avancée fragile
Puis la mère et la fille allèrent près de l'écume
La première entendant mouiller sans trop de peine
Les pieds de la seconde un peu et une à une
elle lui baigna les jambes
Dès que je la vis loin partie dans une vague
Debout sur le rivage, je m’armais de courage
Quel sort la frappe, quel est son nom, qu’a-t-elle?
Quel sort la frappe, quel est son nom, qu’a-t-elle?
Jusqu'à ses premiers mois me répondit la mère
De loin pareil aux autres elle était identique
Elle paraissait normale et puis soudain dit elle
Chacun s’est rendu compte qu’elle ne mangeait pas seule
Tenue, lavée monsieur, ne le voyez-vous pas?
Qu’on lui passe à son pied ce qu’elle ne pourrait pas
Une simple sandale qu’elle ne saurait lacer
Tandis qu’on lui secoue le sable qu’elle avale
Je suis rentré nerveux, inconsolé, rageur
Ne sachant le pourquoi de cette iniquité
Inquiet je l’ai guettée, cette lointaine amie
Inquiet je l’ai guettée, cette lointaine amie
Car je me sens moi même aussi vite affolé
Prêt à pleurer, perdu, aussi mal aguerri
Hanté par tant de choses peut-être similaires
Hanté par tant de choses peut-être similaires
Sur la plage une enfant que sa mère amenait
(Merci à Jean-Philippe pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Op het strand een kind dat zijn moeder meebracht
Had eerst verrast door een mooi gezicht
Zo naïef, zo dun, waarschijnlijk nooit
We hadden zo rustgevend en wijs gezien.
Maar het was snel nodig om naar de voor de hand liggende
Eén ding intrigeerde, soort van onelegantie
Dat dit kind onbewust
Hoofd een beetje gebogen op de nek leunend
De slag in een oogwenk leek ijzig.
En het panorama van het met elkaar verweven zand
Terwijl ik van de zee naar de ziel keek
Terwijl ik van de moeder naar de hand keek
Wat leunde ze voor waar ze goed herkeek?
Dit zwakke meisje kan tien jaar oud zijn.
We hebben een trui aangetrokken, het was moeilijk.
Elk gebaar kost, elke stap breekbaar
Toen gingen de moeder en dochter naar het schuim.
Het eerste gehoor nat zonder veel pijn
De voeten van de tweede een beetje en een op een
ze heeft zijn benen gewassen.
Zodra ik haar weg zag, deelden ze in een golf.
Ik stond op de kust en bewapende mezelf met moed.
Welk lot treft, Wat is zijn naam, wat heeft het?
Welk lot treft, Wat is zijn naam, wat heeft het?
Tot zijn eerste maanden antwoordde de moeder
Veruit hetzelfde als de anderen was het identiek.
Ze leek normaal en zei opeens dat ze ...
Iedereen besefte dat ze niet alleen At.
Gekleed, gewassen, Meneer, zie je het niet?
Laat ze aan haar voeten passeren wat ze niet kon.
Een eenvoudige sandaal die ze niet kan binden
Terwijl ze door het zand wordt geschud slikt ze
Ik kwam nerveus, ontroostbaar, boos thuis.
Niet weten waarom deze ongerechtigheid
Bang dat ik op haar wachtte, een verre vriendin.
Bang dat ik op haar wachtte, een verre vriendin.
Want ik voel me zo snel geschrokken.
Klaar om te huilen, verloren, zo slecht gekruid
Achtervolgd door zoveel, misschien vergelijkbare dingen.
Achtervolgd door zoveel, misschien vergelijkbare dingen.
Op het strand een kind dat zijn moeder meebracht
(Dank aan Jean-Philippe voor deze woorden)