Julien Clerc — Les souvenirs songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les souvenirs" van Julien Clerc.

Songteksten

Les souvenirs
Sont un peu comme ces voyages
Que l’on fait seul et sans partage
Au fil des ans, au cours des âges
Les souvenirs
Qui s’expriment fort et nous hantent
Et nous poursuivent et nous tourmentent
Parlant de nos amours démentes
Les souvenirs
Qui au fond de nos pensées veillent
Et qui par moment se réveillent
Rallumant en nous des merveilles
Les souvenirs
De ce temps riche et de folies
Teinté d’humour que dans la vie
On dévoile avec nostalgie
À l’âge où l’enfance revient
À pas comptés, voûté par l’âge
À l’âge où le mot lendemain
N’a plus cette force sauvage
Qui jadis défiait le destin
À l’heure où tout chante ou déchante
Les souvenirs restent cloués
Et lorsqu’en nos coeurs ils se plantent
Plus rien ne peut les en chasser
Plus rien ne peut les en chasser
Les souvenirs
Sont ces incroyables images
Qui peu à peu ont fait naufrage
Dans les eaux troubles d’un autre âge
Les souvenirs
Ils nous font mal ou nous caressent
Ils nous obsèdent et n’ont de cesse
Que de réveiller la jeunesse
Les souvenirs
Sont les cadeaux d’une mémoire
Qui nous racontent des histoires
Faites de jours roses ou noirs
Les souvenirs
Années de risques et de déboires
Espoirs déçus ou jours de gloire
D’amours ratées ou de victoires
À l’âge où l’enfance revient
À pas comptés, voûté par l’âge
À l’âge où le mot lendemain
N’a plus cette force sauvage
Qui jadis défiait le destin
À l’heure où tout chante ou déchante
Les souvenirs restent cloués
Et lorsqu’en nos coeurs ils se plantent
Plus rien ne peut les en chasser
Plus rien ne peut les en chasser
Je veux m’asseoir devant ma porte
À regarder couler les ans
Et laisser venir en cohorte
Ces choses qui me semblaient mortes
Et qui revivent avec le temps
(Merci à Jean-Philippe, Chantal pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

Geheugen
Zijn een beetje zoals deze trips
Dat doen we alleen en zonder te delen
Door de jaren heen, door de eeuwen heen
Geheugen
Die luid spreken en ons achtervolgen
En ons vervolgen en kwellen
Over onze gekke liefde gesproken.
Geheugen
Wie op de bodem van onze gedachten kijken
En die soms wakker worden
Herbeginnen in ons wonderen
Geheugen
Van deze rijke tijd en dwaasheid
Getint met humor alleen in het leven
We onthullen met nostalgie
Op de leeftijd waarop de jeugd terugkeert
Stap voor stap, gebogen naar leeftijd
Op de leeftijd waarop het woord de volgende dag
Heeft niet langer deze wilde kracht
Die ooit het lot trotseerde
Op een moment dat alles zingt of breekt
Herinneringen blijven vastgespijkerd
En als ze in onze harten staan
Niets kan ze wegjagen.
Niets kan ze wegjagen.
Geheugen
Zijn dit geweldige beelden?
Dat ging geleidelijk aan schipbreuk lijden.
In onrustige wateren van een ander tijdperk
Geheugen
Ze doen ons pijn of strelen ons.
Ze zijn steeds weer geobsedeerd.
Dan om de jeugd wakker te maken
Geheugen
Zijn de gaven van een herinnering
Die ons verhalen vertellen
Gemaakt van roze of zwarte dagen
Geheugen
Jaren van risico en ontberingen
Teleurgestelde hoop of dagen van glorie
Van mislukte liefdes of overwinningen
Op de leeftijd waarop de jeugd terugkeert
Stap voor stap, gebogen naar leeftijd
Op de leeftijd waarop het woord de volgende dag
Heeft niet langer deze wilde kracht
Die ooit het lot trotseerde
Op een moment dat alles zingt of breekt
Herinneringen blijven vastgespijkerd
En als ze in onze harten staan
Niets kan ze wegjagen.
Niets kan ze wegjagen.
Ik wil voor mijn deur zitten.
Kijken naar de jaren stromen
En laat het in cohort komen
Die dingen die dood leken voor mij
En die met de tijd herleven
(Dank aan Jean-Philippe, Chantal voor deze woorden)