Julien Clerc — Fille Du Feu songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fille Du Feu" van Julien Clerc.

Songteksten

Elle a des yeux comme une ville en flammes
La voix des violons de Bohême
Ses cheveux d’algues et de fleurs qui se fanent
Inondent son châle de laine
Elle vient d’un monde nomade et son âme
Chemine sur les grandes plaines
Je voudrais tant suivre sa caravane
Courir dans le sang de ses veines
Fille du feu, ma tzigane
Noire sur le fond bleu des gitanes
Oh, fille du feu, ma tzigane
Les soirs d'été, quand les bûchers s’enflamment
Du côté des Saintes-Maries
Des mains d’argent qui nous viennent d’Espagne
Font danser la mer et la nuit
Les bras tendus vers les pâles étoiles
Elle chante sur le sable gris
Le vent marin qui soulève ses voiles
Emporte sa plainte et ses cris
Elle est d’un peuple qu’on chasse ou qu’on parque
Dans des terrains vagues ou des camps
Il n’est pas bon de voyager sans carte
Sur les grandes ailes du vent
Fille du feu, ma tzigane
Noire sur le fond bleu des gitanes
Oh, fille du feu, ma tzigane
Elle a des yeux comme une ville en flammes
La voix du cristal de Bohême

Songtekstvertaling

Ze heeft ogen als een stad in brand.
De stem van de Boheemse violen
Haar haar van algen en bloemen die vervagen
Overspoel haar sjaal met wol.
Ze komt uit een nomadische wereld en haar ziel.
Open haard op de grote vlakten
Ik wil graag zijn caravan volgen.
Running through the blood of his aders
Dochter van vuur, mijn zigeuner
Zwart op de blauwe achtergrond van zigeuners
Oh, Vuurmeisje, Mijn Zigeunerin
Op zomeravonden, wanneer het hout brandt
Aan de kant van Saintes-Maries
Handen van geld die naar ons komen uit Spanje
Laat de zee en de nacht dansen
Armen uitgestrekt naar de bleke sterren
Ze zingt op het grijze zand
De zeewind die zijn zeilen tilt
Neem zijn klacht en zijn kreten weg
Ze is van een volk dat we jagen of Parkeren.
In woestenij of kampen
Het is niet goed om zonder kaart te reizen
Op de grote vleugels van de wind
Dochter van vuur, mijn zigeuner
Zwart op de blauwe achtergrond van zigeuners
Oh, Vuurmeisje, Mijn Zigeunerin
Ze heeft ogen als een stad in brand.
De stem van het Bohemian kristal