Julien Clerc — A La Fin Je Pleure songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A La Fin Je Pleure" van Julien Clerc.
Songteksten
Les beaux enfants
Qu’on faisait en parlant
Ma belle
Du temps qu’on se plaisait
On ne les aura jamais
La belle maison
Pour nos petits garçons
Ma belle
Le vent dans ses volets
On ne l’entendra jamais
Ce beau voyage, dans une image
Tous ceux qui s’aiment ont fait le même
La même histoire
En couleur et en noir
Et à la fin, on pleure
Ils nous ressemblent, ceux qui un jour
N’ont plus l’amour de vivre ensemble
C’est une histoire que je connais par coeur
Mais à la fin, je pleure
Les roses thé
Que nous avions plantées
Ma belle
Ne fleuriront jamais
Ni nos idées rebelles
Le monde en or
Qu’on refaisait alors
Ma belle
Du temps qu’on se plaisait
On ne le verra jamais
Ce beau voyage dans un orage
Tous ceux qui s’aiment ont fait le même
Et puis soudain
Dans le train, on est seul
Et dans ses mains, on pleure
Et les miroirs
Ne prennent pas garde
À ceux qui les regardent
Dans ta mémoire, je suis de passage
Simplement de passage
Songtekstvertaling
Mooie kinderen.
Waar we het over hadden.
Mijn mooie
Vanaf de tijd dat we van elkaar genoten
We krijgen ze nooit.
Het prachtige huis
Voor onze kleine jongens
Mijn mooie
De wind in zijn luiken
We zullen het nooit horen.
Deze prachtige reis, op een foto
Iedereen die van elkaar houdt heeft hetzelfde gedaan.
Hetzelfde verhaal
In kleur en zwart
En uiteindelijk huilen we
Ze lijken op ons, zij die op een dag
Heb niet langer de liefde om samen te leven
Het is een verhaal dat ik uit mijn hoofd ken.
Maar uiteindelijk huil ik.
Thee rozen
Die we geplant hebben
Mijn mooie
Zal nooit bloeien
Noch onze rebelse ideeën
De Gouden wereld
Dat deden we toen weer.
Mijn mooie
Vanaf de tijd dat we van elkaar genoten
We zullen hem nooit zien.
Deze prachtige reis in een onweersbui
Iedereen die van elkaar houdt heeft hetzelfde gedaan.
En dan plotseling
In de trein zijn we alleen.
En in zijn handen huilen we
En spiegels
Let niet op.
Voor hen die naar hen kijken
Ter nagedachtenis, kom ik langs.
Ik ben op doorreis.