Julia Zenko — Con las Alas del Alma songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Con las Alas del Alma" van Julia Zenko.
Songteksten
Con las alas del alma desplegadas al viento
desentraño la esencia de mi propia existencia
sin desfallecimiento
y me digo que puedo como en una constante
y me muero de miedo, me muero de miedo
pero sigo adelante.
Con las alas del alma desplegadas al viento
porque aprecio la vida en justa medida
al amor lo reinvento
y al vivir cada instante y al gozar cada intento
se que alcanzo lo grande con las alas del alma
desplegadas al viento.
Con las alas del alma desplegadas al viento
más allá del asombro, me levanto entre escombros
sin perder el aliento.
y me voy de la sombra por algún filamento
y me subo a la alfombra con la magia de un cuento.
Con las alas del alma desplegadas al viento
atesoro lo humano cuando tiendo las manos
a favor del encuentro
por la cosa más pura con la cual me alimento
con mi pan de ternura con las alas del alma
desplegadas al viento.
Con las alas del alma desplegadas al viento
ante cada noticia de estupor, de injusticia,
me desangro por dentro
y me duele la gente, su dolor, sus heridas
por que así solamente interpreto la vida.
Con las alas del alma desplegadas al viento
más allá de la historia, de las vidas sin gloria,
sin honor ni sustento
guardaré del que escribe su mejor pensamiento
quero amar a quien vive con las alas del alma
desplegadas al viento
al viento.
Songtekstvertaling
Met de vleugels van de ziel verspreid naar de wind
Ik ontrafel de essentie van mijn eigen bestaan
niet flauwvallen
en ik zeg tegen mezelf dat ik kan als in een constante
en ik ben doodsbang.
maar ik ga verder.
Met de vleugels van de ziel verspreid naar de wind
omdat ik het leven rechtvaardig waardeer.
Ik heruitvind liefde
en om elk moment te leven en te genieten van elke poging
Ik weet dat ik groot bereik met de vleugels van de ziel
naar de wind.
Met de vleugels van de ziel verspreid naar de wind
buiten de verbazing, sta ik op tussen het puin.
zonder je adem te verliezen.
en ik laat de schaduw achter voor een gloeidraad.
en ik lig op het tapijt met de magie van een sprookje.
Met de vleugels van de ziel verspreid naar de wind
Ik koester de mens als ik mijn handen strek.
ten gunste van de vergadering
voor het zuiverste waar ik van eet.
met mijn brood van tederheid met de vleugels van de ziel
naar de wind.
Met de vleugels van de ziel verspreid naar de wind
voor elk nieuws van ontsteltenis, van onrecht,
Ik bloed van binnenuit.
en ik heb mensen pijn gedaan, hun pijn, hun wonden.
want zo interpreteer ik het leven.
Met de vleugels van de ziel verspreid naar de wind
voorbij de geschiedenis, van levens zonder glorie,
zonder eer of levensonderhoud
Ik zal niet degene zijn die zijn beste gedachte schrijft.
Ik wil houden van degene die leeft met de vleugels van de ziel
naar de wind
naar de wind.