Julia Ecklar — The Spaceman's Prayer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Spaceman's Prayer" van Julia Ecklar.
Songteksten
I still remember when I left her so many stars ago
A marble with pearl and white, all over shone with gold
She huddled in her blackened veil of glory and of pain
Then Sol had rose behind her, and I saw her not again
Oh, Mother Earth of years long passed, forgive your foolish child
Who left your love and warmth behind to travel free and wild
I’ve wandered farther than was wise, a starman lost at sea
But now I’ve lost your tenderness, your sunset’s I’ve not seen
I’ve felt so many passions in my years away from you
The horizon that I’ve chased dissolves forever when I move
I’ve found so many wonders that I’ve never dreamed before
But none can match the love I feel for your sweet-ringing shores
I left a woman in my wake who thought she’d be my bride
And when I think too much on her, I lay at night and cry
I can’t return to right the wrongs, I’m caught in time’s cruel tide
I’ll never see my Earth again, and so, alone I’ll die
My time is short, my years were long, though empty were my days
If I could live it all again, but no, dear God, I pray
I long to set my feet once more upon my globe of birth
And rest my weary mind and eyes on the cool green hills of Earth
I only pray that I could die on the cool green hills of Earth
Songtekstvertaling
Ik weet nog dat ik zoveel sterren geleden bij haar wegging.
Een marmer met parel en wit, over de hele schenen met goud
Ze kroop in haar zwarte sluier van glorie en pijn.
Toen had Sol rose achter zich, en ik zag haar niet meer.
Oh, Moeder Aarde van de jaren die voorbij zijn gegaan, vergeef je dwaze kind
Die je liefde en warmte achterliet om vrij en wild te reizen.
Ik dwaalde verder dan verstandig, een starman verloren op zee.
Maar nu ben ik je tederheid kwijt, je zonsondergang heb ik niet gezien
Ik heb zoveel passies gevoeld in mijn jaren weg van jou.
De horizon die ik achtervolg lost voor altijd op als ik beweeg.
Ik heb zoveel wonderen gevonden dat ik nog nooit eerder heb gedroomd.
Maar niemand kan de liefde verdragen die ik voel voor jouw zoete, ringende kusten
Ik liet een vrouw achter die dacht dat ze mijn bruid zou zijn.
En als ik te veel aan haar denk, lig ik ' s nachts te huilen.
Ik kan niet terugkeren naar het goede, Ik zit gevangen in het wrede tij van de tijd.
Ik zal mijn aarde nooit meer zien, en dus, alleen zal ik sterven.
Mijn tijd is kort, mijn jaren waren lang, hoewel leeg waren mijn dagen
Als ik het allemaal weer kon leven, maar nee, Lieve God, Ik bid
Ik verlang ernaar om mijn voeten nog eens op mijn wereldbol van geboorte te zetten.
En rust mijn vermoeide geest en ogen op de koele groene heuvels van de aarde
Ik bid alleen dat ik kan sterven op de koele groene heuvels van de aarde.