Juanes — Minas Piedras songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Minas Piedras" van Juanes.
Songteksten
Son caminos de caminos
Donde las piedras son las minas
Que van rompiendo huesos de la tierra que se queja
Dejando inválilda la esperanza
La dulce voz de un niño
Se torna en la tormenta
De un llanto incontrolable de dolores viscerales
Que no entiende la inocencia
Los árboles están llorando
Son testigos de tantos años de violencia
El mar esta marrón
Mezcla de sangre con la tierra
Pero ahà vienen bajando de la montaña con la esperanza
Las madres que ven por sus hijos y que sus libros
Para la escuela son su soñar
Pero ahà vienen bajando de la montaña con la esperanza
Hombres y niños malheridos
Buscando asilo, buscando sitio
Para soñar y amar
No merevemos el olvido
Somos la voz del pueblo
Dice un señor sentado con sus dos ojos vendados
Pero que aun tiene la esperanza en sus manos
Los árboles están llorando
Son testigos de tantos años de violencia
El mar esta marrón
Mezcla de sangre con la tierra
Pero ahà vienen bajando de la montaña con la esperanza
Las madres que ven por sus hijos y que sus libros
Para la escuela son su soñar
Pero ahà vienen bajando de la montaña con la esperanza
Hombres y niños malheridos
Buscando asilo, buscando sitio
Para soñar y amar
Son caminos de caminos
Caminos de caminos
Caminos de caminos
Son caminos de caminos
Son caminos de caminos
Songtekstvertaling
Het zijn paden van paden
Waar de stenen zijn de mijnen
Ze breken botten van de aarde die klagen.
De hoop tevergeefs achterlaten
De zoete stem van een kind
Verandert in de storm
Van een oncontroleerbaar huilen van viscerale pijnen.
Wie begrijpt de onschuld niet
De bomen huilen.
Ze zijn getuige van zoveel jaren van geweld.
De zee is bruin
Mengsel van bloed en aarde
Maar daar komen ze van de berg af in de hoop
De moeders die zien voor hun kinderen en dat hun boeken
Want school is je droom
Maar daar komen ze van de berg af in de hoop
Gewonde mannen en kinderen
Op zoek naar asiel, op zoek naar een plek
Te dromen en lief te hebben
We verdienen het niet om vergeten te worden.
Wij zijn de stem van het volk
Zegt een man die zit met zijn twee ogen geblinddoekt
Maar hij heeft nog steeds hoop in zijn handen.
De bomen huilen.
Ze zijn getuige van zoveel jaren van geweld.
De zee is bruin
Mengsel van bloed en aarde
Maar daar komen ze van de berg af in de hoop
De moeders die zien voor hun kinderen en dat hun boeken
Want school is je droom
Maar daar komen ze van de berg af in de hoop
Gewonde mannen en kinderen
Op zoek naar asiel, op zoek naar een plek
Te dromen en lief te hebben
Het zijn paden van paden
Paden
Paden
Het zijn paden van paden
Het zijn paden van paden