Joyeux urbains — Marguerite songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Marguerite" van Joyeux urbains.
Songteksten
Ma douce Marguerite
Cela fait si longtemps
Que nos deux coeurs palpitent
Qu’ils le font à présent
Beaucoup plus lentement
Qu’au temps où nous avions
Tous deux juste vingt ans
Aujourd’hui sous la serre
Poussent les mêmes roses
Que je t’avais offertes
En ce jour si grandiose
Sans savoir je suppose
Qu’un jour nous fêterions
Nos quatre vingt dix ans
J’ai toujours eu pour toi les plus douces pensées
De nos années fleur bleue à nos années fanées
Souviens-toi Marguerite, dans la fleur de l'âge
Nous vivions déjà d’amour et de jardinage
Le moment est venu
Pour toutes tes copines
De s’avouer vaincues
Ma douce concubine
Elles qui se croyaient fines
En disant qu’notre union
Ne tiendrait pas deux ans
Les fleurs qui en ce temps
Servaient à notre idylle
Décorent à présent
Leurs tombes bien tranquilles
Les années bissextiles
Nous nous y recueillons
Une ou deux fois par an
Malgré mon humour toujours au raz des pâquerettes
Je n’ai pas eu de mal à te conter fleurette
De nos timides caresses toujours à fleur de corps
Jusqu'à nos folles nuits de plantes carnivores
Et malgré quelques malheureux petits soucis
Te quitter ne m’a jamais effleuré l’esprit
Et même si notre couple sent le chrysanthème
Je sais très bien au fond de moi combien tu m’aimes
Un peu
Beaucoup
Passionnément, à la folie
Pas du tout…
Songtekstvertaling
Mijn lieve Daisy.
Het is zo lang geleden.
Laat onze twee harten kloppen
Dat doen ze nu.
Veel langzamer
Dat op het moment dat we
Beide slechts twintig jaar
Vandaag onder de kas
Kweek dezelfde rozen
Dat ik je aanbood
Op deze dag zo groots
Zonder het te weten, denk ik.
Dat we op een dag zouden vieren
Onze negentig jaar
Ik heb altijd de liefste gedachten voor je gehad.
Van onze blauwe bloemenjaren tot onze vervaagde jaren
Denk aan Marguerite, in de bloei van haar leven.
We leefden al door liefde en tuinieren.
De tijd is gekomen.
Voor al je vriendinnen.
Om de nederlaag toe te geven
Mijn lieve concubine.
Ze dachten dat ze in orde waren.
Door te zeggen dat onze Unie
Het zou geen twee jaar duren.
De bloemen die op dit moment
Diende ons idyll
Decoreren nu
Hun rustige graven.
Schrikkeljaar
We herinneren het ons.
Een of twee keer per jaar
Ondanks mijn humor altijd overgeleverd aan de genade van daquerettes
Ik had geen moeite om je fleurette te bedwingen.
Onze verlegen strelingen zitten altijd vol met lichaam
Tot onze wilde vleesetende planten nachten
En ondanks een aantal ongelukkige kleine zorgen
Jou verlaten heeft mijn geest nooit aangeraakt.
En zelfs als ons stel ruikt naar chrysanthemum
Ik weet diep van binnen hoeveel je van me houdt.
Klein
Veel
Hartstochtelijk, tot waanzin
Geenszins…