Joyeux urbains — L'échappée belle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'échappée belle" van Joyeux urbains.
Songteksten
Il était une fois un absurde crétin
Chevauchant bêtement un vélo tout terrain
Sous la pluie, au milieu d’une route nationale
Traînant dans son sillage un peloton d’autos
Inconscient, faisant fi des règles capitales
Du code de la route qui protégeraient sa peau
Il déboucha sur un croisement dangereux
Ne posant même pas un regard sur le feu
Qu’il grilla, tout sourire, ne pensant pas mal faire
Ignorant la voiture qui venait de sa droite
Et qui le percuta juste en passant le vert
Déboîtant comme un diable surgissant de sa boîte
Combien de gens s’raient morts à cet instant précis
Mais lui, cet imbécile, était toujours en vie
Notre crétin vola, les jambes vers le ciel
Déployant, ridicule, ses invisibles ailes
Et alla traverser le pare-brise d’en face
Celui d’un véhicule qui avait démarré
Dont le pilote pilla sous ces morceaux de glace
Renvoyant le fautif gémir sur la chaussée
Notre fieffé cycliste s’en sortit sans un pli
Et s’en alla vaquer vers une autre ânerie
Mais si Dieu avait mis sur ce cheval d’acier
Un Desproges, un Brassens, un Vian, un Maupassant
Comme ce sont les meilleurs qui partent les premiers
Il serait sûrement parti les pieds devant
Ô combien de poilus y passèrent à vingt ans
Et moi qui ne les ai plus, je suis toujours vivant
Songtekstvertaling
Er was eens een absurde idioot.
Stom om op een off-road fiets te rijden.
In de regen, midden op een nationale weg
Hij sleepte een peloton auto ' s mee.
Onbewust, negeren van de kapitaalregels
Van de snelweg code die zijn huid zou beschermen
Het leidde tot een gevaarlijke oversteek
Zelfs niet naar het vuur kijken.
Dat hij gegrild, glimlachend, niet slecht gedacht om te doen
Hij negeert de auto die van rechts kwam.
En wie sloeg hem gewoon voorbij de groene
Breken als een duivel die uit zijn doos oprijst
Hoeveel mensen stierven er op dit moment?
Maar hij, die dwaas, leefde nog.
Onze idioot vloog, benen naar de lucht
Sprekend, belachelijk, zijn onzichtbare vleugels
En ging over de voorruit
Dat van een voertuig dat was gestart
Wiens piloot onder deze stukken ijs geplukt is.
De boosdoener terugbrengen op de stoep
Onze fieffé fietser heeft het gered zonder een spleet.
En ging naar een andere ezel.
Maar als God dit stalen paard had aangetrokken
Een Desproges, een Brassens, een Vian, een Maupassant
Want zij zijn de besten, die de eersten verlaten.
Hij zou waarschijnlijk weggelopen zijn.
Hoeveel harige mannen waren er toen ze twintig waren?
En ik die ze niet meer heeft, Ik leef nog.