Josh Woodward — The Pawnbroker's Stepdaughter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Pawnbroker's Stepdaughter" van Josh Woodward.
Songteksten
On a park bench sitting by a fallen pine
She folds her bloody hands and sees the sign
Saying
All we are we are we are is All we are we are we are is sin
All we are we are we are is All we are we are we are is sin
On the corner of North Main and High
The trains would shake the walls as they passed by The clamor of the steel rails would
Drown her voice as she screamed in the night
A smile would cross his empty face
As he put that girl in her place again
She shut down her last defenses
She turned off her tattered senses
And looked up to the sky with glassy eyes
The pawnbroker’s stepdaughter
Floats above the ground where she had stood
The pawnbroker’s stepdaughter
Made it right the one way she could
She lift up her trembling hands
The room was spinning like a carousel
She felt her body spin around
With crimson running to the ground before her
The room turned silent, the train was gone
The melting snow, the the crack of dawn was here
This is how the story ends
The same way that it all begins
Cuz no one here forgives our sins on this world
The pawnbroker’s stepdaughter
Floats above the ground where she had stood
The pawnbroker’s stepdaughter
Made it right the one way she could
All we are we are we are is All we are we are we are is sin
All we are we are we are is All we are we are we are is sin
All we are we are we are is All we are we are we are is All we are is sin
Songtekstvertaling
Op een bankje in het park zittend bij een gevallen den
Ze vouwt haar bloederige handen en ziet het bord.
Gezegde
Alles wat we zijn we zijn we zijn alles wat we zijn we zijn we zijn we zijn is zonde
Alles wat we zijn we zijn we zijn alles wat we zijn we zijn we zijn we zijn is zonde
Op de hoek van North Main en High
De treinen zouden de muren schudden als ze voorbij het lawaai van de stalen rails zouden
Verdrink haar stem terwijl ze schreeuwde in de nacht
Een glimlach zou zijn lege gezicht kruisen.
Toen hij dat meisje weer op haar plaats zette.
Ze sloot haar laatste verdediging af.
Ze heeft haar verstand uitgezet.
En keek naar de hemel met glazige ogen
De stiefdochter van de pandjesbaas
Zweeft boven de grond waar ze stond
De stiefdochter van de pandjesbaas
Maakte het goed op de enige manier die ze kon
Ze til haar trillende handen op.
De kamer draaide als een draaimolen.
Ze voelde haar lichaam draaien.
Met crimson die naar de grond rent voor haar
De kamer werd stil, de trein was weg.
De smeltende sneeuw, het ochtendgloren was hier.
Zo eindigt het verhaal.
Op dezelfde manier dat het allemaal begint
Want niemand hier vergeeft onze zonden op deze wereld.
De stiefdochter van de pandjesbaas
Zweeft boven de grond waar ze stond
De stiefdochter van de pandjesbaas
Maakte het goed op de enige manier die ze kon
Alles wat we zijn we zijn we zijn alles wat we zijn we zijn we zijn we zijn is zonde
Alles wat we zijn we zijn we zijn alles wat we zijn we zijn we zijn we zijn is zonde
Alles wat we zijn we zijn we zijn alles wat we zijn we zijn we zijn alles wat we zijn is zonde