Jorge Palma — Só Mais Uma História songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Só Mais Uma História" van Jorge Palma.
Songteksten
Não consigo dormir
Deve ser do café que insisto em tomar
Depois do jantar
Ou então do jantar
Que é preciso engolir quando o corpo diz não
Sem qualquer razão
Ou então dos problemas que eu teimo em complicar
Há sempre gente em pior condição
O miúdo das cautelas não reparou ao atravessar
Um automóvel atirou-o ao chão
Estou deitado na cama
E apetece-me acelerar
Não consigo pensar
Deve ser do cansaço de me ocopar demais
De coisas banais
Ou então é do vinho
Não se deve beber fora das refeições
Salvo raras excepções
Ou então do bloqueio em volta do pensamento
As ideias passam ao largo sem atracar
A rapariga do xaile era um verdadeiro monumento
Com monumentos não se pode falar
Estou aqui no sofá
Eapetece-me avaporar
Conta-me uma história
Só mais uma história
Só mais uma história
Não consigo parar
É talvez a lembrança da criança
Que eu fui
Que ainda me dói
Ou então a amargura
De saber que não sou o herói que sonhei
E que abandonei
É talvez a loucura a envenenar-me a memória
Gritando em surdina: recordar é viver
Aquele velho no jardim também teve os seus sonhosde glória
Vou ser parecido com ele quando envelhecer
Ando ás voltas de mim
A apetece-me adormecer
Onta-me uma história
Só mais uma história
Só mais uma história
Songtekstvertaling
Ik kan niet slapen.
Het zou van de koffie moeten zijn die Ik wil nemen.
Na het eten
Of eten.
Dat je moet slikken als het lichaam nee zegt
Zonder enige reden
Of anders de problemen die ik hardnekkig in compliceren
Er zijn altijd mensen in slechtere conditie.
Waarschuwing kind niet gemerkt bij het oversteken
Een auto gooide hem op de grond.
Ik lig in bed.
En ik heb zin om te versnellen.
Ik kan niet denken
Het moet ook van de vermoeidheid van ocopar komen.
Van banale dingen
Of is het Wijn
Men mag niet buiten de maaltijden drinken
Met uitzondering van zeldzame gevallen
Of anders de blokkade rond de gedachte
Ideeën gaan af zonder aanmeren
Het meisje in de sjaal was een echt monument.
Met monumenten kun je niet praten
Ik ben hier op de bank.
En ik heb zin om te eten.
Vertel me een verhaal.
Nog één verhaal.
Nog één verhaal.
Ik kan niet stoppen.
Het is misschien de herinnering van het kind
Dat was ik.
Dat doet nog steeds pijn.
Of anders de bitterheid
Om te weten dat ik niet de held ben waar ik van droomde
En dat ik het opgaf.
Misschien is het waanzin die mijn geheugen vergiftigt.
Schreeuwen in stilte: herinneren is leven
Die oude man in de tuin had ook zijn dromen van glorie.
Ik zal op hem lijken als ik oud ben.
Ik loop rond
Ik heb zin om in slaap te vallen.
Ik ben ziek van een verhaal.
Nog één verhaal.
Nog één verhaal.