Jorge Cafrune — Milonga del Solitario songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Milonga del Solitario" van Jorge Cafrune.
Songteksten
Me gusta, de vez en cuando,
perderme en un bordoneo,
porque bordoneando veo,
que ni yo mismo me mando.
Las cuerdas van ordenando,
los rumbos del pensamiento,
y en el trotecito lento
de una milonga campera,
va saliendo campo ajuera,
lo mejor del sentimiento.
Ninguno debe pensar,
que vengo en son de revancha.
No es mi culpa si en la cancha,
tengo con qué galopear.
El que me quiera ganar,
hai' tener buen parejero.
Yo me quitaré el sombrero,
porque así me han enseñao,
y me doy por bien pagao,
dentrando detrás del primero.
Siempre bajito he cantao,
porque gritando no me hallo.
Grito al montar a caballo,
si en la caña me he bandeao.
Pero tratando un versiao,
ande se cuenten quebrantos,
apenas mi voz levanto
para cantar despacito.
Que el que se larga a los gritos,
no escucha su propio canto.
Toda la noche he cantau,
con el alma estremecida,
que el canto es la abierta herida,
de un sentimiento sagrau.
A naides tengo a mi lau,
porque no busco piedad.
Desprecio la caridad,
por la vergüenza que encierra.
Soy como el lión de las sierras:
¡ vivo y muero en soledad ¡.
Adicionar en la playlist
Acordes
Descarga en el teléfono móvil
Imprimir
Corregir
Songtekstvertaling
Ik vind het leuk, af en toe.,
verdwalen in een bordoneo,
want ik kan zien,
Ik beveel mezelf niet eens.
De snaren gaan in volgorde.,
de richtingen van het denken,
and on the slow trot
van een milonga jasje.,
het komt uit campo ajuera,
het beste gevoel.
Niemand mag denken,
dat ik kom voor een revanche.
Het is niet mijn schuld als ik op het veld sta.,
Ik heb iets om mee te galopperen.
Wie Mij wil winnen,
je hebt een goede match.
Ik doe m ' n hoed af.,
want zo heb ik geleerd,
en ik beschouw mezelf goed betaald.,
gebit achter de eerste.
Altijd laag Ik heb gezongen,
want ik kan mezelf niet zien schreeuwen.
Schreeuw als je rijdt,
als ik een bandeao op de stok heb.
Maar een versie proberen,
en ze tellen zichzelf gebroken,
Ik verhoog nauwelijks mijn stem.
langzaam zingen.
Dat degene die schreeuwt,
hij hoort zijn eigen lied niet.
De hele nacht cantau,
met een trillende ziel,
dat zingen de open wond is,
een heilig gevoel.
Naar naides moet ik mi lau,
omdat ik niet op zoek ben naar genade.
Ik haat liefdadigheid.,
vanwege de schaamte erin.
Ik ben als de Leeuw van de zagen:
Ik leef en sterf in eenzaamheid.
Toevoegen aan afspeellijst
Overeenstemming
Download op mobiele telefoon
Afdruk
Juist