Jonwayne — Ode to Mortality songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ode to Mortality" van Jonwayne.
Songteksten
«I will soon start to read poetry
Uh… might as well start about now»
If my lungs can withstand these filth icicles
The angels dust across the land of false prophets
Maybe I clutch my poetry tighter
Just to feel like these walls are still listening to drama
Don’t bother the carpenter, there soon he plays harbinger
He couldn’t shake the moccasin a moniker
They only know him from watching upon their monitor
Maybe they’ll cop a feel of a feeling from brain opera
Life is an homage to death
These cousins never kissed, nor laid in the bed to rest
I sketch breath with sharp and broken pencils
The message is permanent, it’s been etched into the mental
«What do you think about the stars in the sky?»
I’ll be seeing them soon
«…in the, in the sky?»
«It's okay, I guess»
My skin is drenched in shadows
But it’s high noon and I’m on the back of a camel
Thirst is just an essence the devil is whispering
As I slip into a room with a fountain, running rivers of gin
See what you can have if you just loosen your grip
The noose is just a rope and the pupil is just a drip
Seeking light in the the darkness
The dog in me is barking
I procure drops of dark matter
It’s pure oceanic space inside my eyelids
The planets are in my iris
Bronze light beams gold, king Midas
They duck diving, each riches like pretty wives
You never felt alive if you’ve never died
My bones never ache and my song never cries
I fall weightless in the wake of greatness
Life is an homage to death
These cousins never kissed, nor laid in the bed to rest
I sketch breath with sharp and broken pencils
The message is permanent, it’s been etched into the mental
«What do you think about the stars in the sky?»
I’ll be seeing you soon
«…in the, in the sky?»
«It's okay, I guess»
Songtekstvertaling
"Ik zal binnenkort beginnen met het lezen van poëzie
Ik kan net zo goed nu beginnen.»
Als mijn longen deze vieze ijspegels kunnen weerstaan
De engelen stoften over het land van valse profeten.
Misschien hou ik mijn poëzie strakker vast.
Gewoon om te voelen alsof deze muren nog steeds luisteren naar drama
Val de timmerman niet lastig.
Hij kon de mocasin niet afschudden.
Ze kennen hem alleen van het kijken op hun monitor.
Misschien voelen ze een gevoel van een hersenopera.
Het leven is een eerbetoon aan de dood.
Deze neven hebben nooit gekust, of in bed gelegd om te rusten.
Ik schets adem met scherpe en gebroken potloden.
De boodschap is permanent, het is geëtst in de mentale
Wat vind je van de sterren aan de hemel?»
Ik zie ze snel weer.
"...in de, in de lucht?»
"Het is goed, denk ik»
Mijn huid is doorweekt in de schaduw.
Maar het is middag en ik zit op de rug van een kameel
Dorst is slechts een essentie de duivel fluistert
Als ik een kamer binnen glip met een fontein, stromende rivieren van gin
Kijk wat je kunt krijgen als je je grip wat losser maakt.
De strop is slechts een touw en de pupil is slechts een druppeltje
Op zoek naar licht in de duisternis
De hond in mij blaft.
Ik bezorg druppels donkere materie.
Het is pure oceanische ruimte in mijn oogleden.
De planeten zitten in mijn iris.
Brons licht straalt goud, koning Midas
Ze duiken, elke rijkdom als mooie vrouwen.
Je voelde je nooit levend als je nooit gestorven was.
Mijn botten doen nooit pijn en mijn lied huilt nooit
Ik val gewichtloos in de nasleep van grootheid
Het leven is een eerbetoon aan de dood.
Deze neven hebben nooit gekust, of in bed gelegd om te rusten.
Ik schets adem met scherpe en gebroken potloden.
De boodschap is permanent, het is geëtst in de mentale
Wat vind je van de sterren aan de hemel?»
Ik zie je snel weer.
"...in de, in de lucht?»
"Het is goed, denk ik»